Algemene regels  

CvB 6 oktober 2026, RB 4154; 2026/00142 - CVB (klager tegen Rotterdam The Hague Airport). De zaak betreft een publicatie van Rotterdam The Hague Airport (RTHA) in De Heraut en een brief aan omwonenden over de aanvraag van een nieuw luchthavenbesluit. In de uitingen staan onder meer de mededelingen dat RTHA een “stap naar schoner en stiller” zet, dat “minder hinder” het uitgangspunt is, dat er minder nachtvluchten komen, geen extra commerciële vluchten op fossiele brandstof worden toegestaan en dat schonere en stillere vliegtuigen tot minder geluid en uitstoot moeten leiden. Appellante stelt dat RTHA hiermee haar diensten en denkbeelden aanprijst en dat sprake is van duurzaamheidsreclame in de zin van de Code voor Duurzaamheidsreclame. De voorzitter en vervolgens de Reclame Code Commissie oordeelden echter dat de uitingen niet als reclame in de zin van artikel 1 NRC kunnen worden aangemerkt, omdat zij zijn bedoeld als informatie over de aanvraag en het daarmee samenhangende besluitvormingsproces.

Hof Amsterdam 1 september 2026, RB 4153; ECLI:NL:GHAMS:2026:2484 (IGN tegen [geïntimeerde]). [geïntimeerde] kocht van IGN Vastgoed, thans Vastgoed Neder-Land, twee percelen landbouwgrond voor in totaal € 148.000, met het oog op een mogelijke waardestijging bij een toekomstige bestemmingswijziging. Het hof oordeelt, net als de rechtbank, dat IGN zich heeft bediend van een oneerlijke handelspraktijk en daarmee onrechtmatig jegens [geïntimeerde] heeft gehandeld. Op grond van artikel 6:193j lid 1 BW rustte op IGN de bewijslast van de materiële juistheid en volledigheid van de verstrekte informatie. De brochures bevatten weliswaar grotendeels feitelijk juiste algemene informatie over woningnood, woningbouw en ruimtelijke ontwikkelingen, maar wekten door hun inhoud, opbouw en presentatie het misleidende beeld dat een bestemmingswijziging en bebouwing van juist de aangeboden percelen reële en op relatief korte termijn te verwachten mogelijkheden waren. IGN maakte onvoldoende duidelijk dat sprake was van uiterst speculatieve en risicovolle investeringen, zonder garantie op waardestijging en met een reële kans op verlies. De algemene waarschuwingen op de website, in de koopovereenkomsten en in de vragenlijsten namen dat misleidende beeld niet weg. Een consument moet volgens het hof niet alleen weten dát verlies mogelijk is, maar ook in staat worden gesteld bij benadering een reële inschatting te maken van de omvang van dat risico.

Rb. Oost-Brabant 10 maart 2026, RB 4150; ECLI:NL:RBOBR:2026:1440 ([eiser] tegen het college van B&W Eindhoven). In deze zaak tussen [eiser] en het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven staat de weigering van een omgevingsvergunning voor een reclamebord centraal. [eiser] had aan het Franse balkon van het pand waarin zijn dienstverlenende bedrijf is gevestigd een reclamebord van 2,90 bij 0,96 meter bevestigd. Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument. De Adviescommissie Omgevingskwaliteit Eindhoven adviseerde negatief over de aanvraag, waarna het college de vergunning weigerde. De rechtbank oordeelt dat het college op het welstandsadvies mocht afgaan. Een bestuursorgaan mag een dergelijk advies volgen wanneer het zorgvuldig tot stand is gekomen, de redenering begrijpelijk is en de conclusies daarop aansluiten. [eiser] heeft geen deskundig tegenadvies overgelegd en ook geen concrete aanknopingspunten aangedragen die twijfel oproepen over de zorgvuldigheid of inhoud van het advies.

Raad van State 25 maart 2026, RB 4151; LS&R 2473; IEFbe 4337; ECLI:NL:RVS:2026:1651 ([appellanten] tegen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport). In deze zaken tussen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en verschillende online verkopers staat de vraag centraal wanneer een als voedingssupplement verkocht product moet worden aangemerkt als geneesmiddel naar aandiening. De NVWA constateerde dat de verkopers verschillende producten op hun websites presenteerden met uitingen over onder meer pijn, gewrichten, verkoudheid, griep en het coronavirus. De minister legde daarop boetes op wegens het zonder handelsvergunning te koop aanbieden van geneesmiddelen en het maken van reclame voor geneesmiddelen zonder handelsvergunning.

RCC 18 augustus 2026, RB 4146; 2026/00417 (klager tegen Terre des Hommes). In deze zaak staat de vraag centraal of een e-mail van Terre des Hommes misleidend is doordat daarin de indruk zou worden gewekt dat de organisatie in Nederland directe hulp verleent aan slachtoffers van online seksueel geweld. In de e-mail wordt aandacht gevraagd voor online seksueel misbruik van kinderen, waaronder het gebruik van AI om nepnaaktbeelden te maken. Terre des Hommes beschrijft daarbij onder meer haar inzet om jongeren te leren hoe zij zich online kunnen beschermen, ouders en professionals te ondersteunen bij het voorkomen en herkennen van online misbruik en overheden en techbedrijven aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Klager stelt dat de e-mail misleidend is, omdat Terre des Hommes in Nederland geen directe hulp verleent aan slachtoffers van online seksueel geweld. Terre des Hommes voert aan dat zij inderdaad geen directe slachtofferhulp in Nederland verleent, maar zich richt op het voorkomen en stoppen van kinderuitbuiting. Haar werkzaamheden zijn zowel nationaal als internationaal. Volgens Terre des Hommes wordt in de campagne niet gesteld of gesuggereerd dat zij in Nederland als hulpverleningsorganisatie optreedt.

RCC 18 augustus 2026, RB 4148; 2026/00402 (klager tegen Hunkemöller). In deze zaak staat de vraag centraal of Hunkemöller consumenten heeft misleid met de mededeling “Op werkdagen vóór 22.00 uur besteld, morgen bezorgd”. Klager stelt dat deze leveringsbelofte niet werd nagekomen. Zijn bestelling was drie dagen na het plaatsen daarvan nog niet bezorgd. Volgens klager blijkt daaruit dat de informatie op de website over de levertijd niet juist was. Hunkemöller voert aan dat de mededeling uitdrukkelijk was beperkt tot bestellingen op werkdagen. Klager had zijn bestelling op een zondag geplaatst en kon zich daarom volgens adverteerder niet op de toezegging beroepen. Toen zich bredere operationele vertragingen voordeden, heeft Hunkemöller de communicatie over de levertijd aangepast naar een levering binnen twee tot drie werkdagen.

RCC 10 augustus 2026, RB 4143; 2026/00382 (klager tegen Toolnation). In deze zaak staat de vraag centraal of Toolnation voldoende duidelijk heeft vermeld onder welke voorwaarden consumenten aanspraak kunnen maken op een gratis Makita-accu. Op de website van Toolnation stond dat klanten tijdens de actieperiode voor minimaal € 450 exclusief btw aan geselecteerde producten konden kopen en dat meerdere deelnemende producten mochten worden gecombineerd om deze prijsdrempel te bereiken. Niet vermeld werd dat de producten volgens de actievoorwaarden van Makita op één factuur moesten staan. Klager had gedurende een periode van zeven weken verschillende deelnemende producten gekocht, verspreid over meerdere facturen. Hij ging ervan uit dat deze aankopen konden worden gecombineerd. Makita wees zijn registratie voor de gratis accu af, omdat alleen producten op één factuur gezamenlijk voor de actie in aanmerking kwamen. Toolnation voerde aan dat uit de reclame-uiting niet volgde dat afzonderlijke aankopen of facturen gedurende de gehele actieperiode konden worden gecombineerd. De mededeling dat meerdere producten mochten worden gecombineerd, zag volgens Toolnation uitsluitend op het combineren van verschillende actieproducten om de prijsdrempel te bereiken. Ook wees Toolnation erop dat Makita de actie organiseerde en de voorwaarden bepaalde.

RCC 28 mei 2026, RB 4138; 2026/00204 (klager tegen Blooming Good). De Reclame Code Commissie beoordeelt drie duurzaamheidsclaims waarmee Blooming Good haar kunstbloemen op haar website aanprijst. De mededeling dat men met Blooming Good “de duurzaamste keuze in Nederland op zowel vers- als kunstbloemen gebied” maakt, is een duurzaamheidsclaim in de zin van art. 1 CDR. Op grond van art. 4 CDR moeten duurzaamheidsclaims aantoonbaar juist zijn en rust de bewijslast daarvan op de adverteerder. Naarmate een claim absoluter is geformuleerd, worden zwaardere eisen aan het bewijs gesteld. Volgens de Commissie wekt de claim bij de gemiddelde consument de indruk dat de kunstbloemen van Blooming Good duurzamer zijn dan alle andere soorten bloemen. Blooming Good heeft dat niet aangetoond en geen toereikend bewijs geleverd voor de absoluut geformuleerde duurzaamheidsclaim. De uiting is daarom in strijd met art. 4 CDR. Dat Blooming Good heeft meegedeeld de tekst te zullen wijzigen in “een duurzame keuze”, is voor de Commissie onvoldoende reden om een aanbeveling achterwege te laten.

RCC 1 september 2026, RB 4137; 2026/00470 (klager tegen Drogist.nl). Op de productpagina van Drogist.nl wordt “Tea Tree Pure Oil 10 ML” onder meer aangeduid als “100% pure Tea Tree olie”. Klager stelt dat deze informatie misleidend is, omdat uit het etiket van het geleverde product blijkt dat het niet uitsluitend uit tea tree olie bestaat. Drogist.nl erkent dat de productinformatie ten tijde van de klacht niet overeenkwam met de samenstelling van het daadwerkelijk geleverde product. Volgens de adverteerder was de samenstelling door de fabrikant gewijzigd, waarna Drogist.nl de productinformatie en afbeeldingen op de website heeft aangepast.

RCC 10 augustus 2026, RB 4139; 2026/00219 (Klager tegen KLM). In deze zaak staat de vraag centraal of KLM in strijd met de Nederlandse Reclame Code handelt wanneer een op zichzelf juist aanbod door een technische fout niet kan worden geboekt. Op de website van KLM werd een upgrade naar businessclass aangeboden voor 110.000 Flying Blue Miles. Klager probeerde hiervan gebruik te maken, maar kon de upgrade vanwege een technisch probleem niet boeken. Uiteindelijk lukte dit op de luchthaven wel, maar tegen een hoger tarief van 157.400 Miles. KLM stelde dat geen sprake was van misleidende reclame, omdat de inhoud van het aanbod juist was en uitsluitend bij de technische verwerking een probleem was ontstaan. Volgens KLM maakte een grote groep passagiers wel succesvol gebruik van vergelijkbare aanbiedingen en ging het niet om een structureel onjuist aanbod.