RB

Algemene regels  

RB 4198

STËLZ-reclame met bekende rapper niet specifiek gericht op minderjarigen

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 11 nov 2026, RB 4198; 2026/00298 - CVB (klager tegen STËLZ), https://www.reclameboek.nl/artikelen/stelz-reclame-met-bekende-rapper-niet-specifiek-gericht-op-minderjarigen

CvB 11 november 2026, RB 4198; 2026/00298 - CVB (klager tegen STËLZ). Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft geoordeeld dat reclame-uitingen voor STËLZ Hard Lemonade niet specifiek op minderjarigen zijn gericht in de zin van artikel 10 van de Reclamecode voor Alcoholhoudende Dranken (RvA). De zaak betreft twee abriposters, een YouTube-video en een productverpakking voor de alcoholhoudende drank STËLZ Hard Lemonade. Op de posters zijn bekende personen te zien bij een zwembad met een blikje STËLZ, de tekst ‘The new Hard Lemonade’ en een QR-code voor een winactie. In de YouTube-video zijn personen te zien die bij een zwembad en op een boot feestvieren, terwijl het nummer ‘Lemonade’ van een bekende rapper te horen is. Klager stelde dat de reclamecampagne door onder meer de inzet van de rapper, het gebruik van muziek, de kleurrijke vormgeving en de verwijzing naar limonade specifiek minderjarigen aansprak. De Reclame Code Commissie had in eerste aanleg geoordeeld dat de posters en de YouTube-video onvoldoende duidelijk maakten dat het om reclame voor een alcoholhoudende drank ging en daarom in strijd waren met artikel 3 lid 1 en lid 2 RvA. Daarnaast was de YouTube-video zonder het verplichte 18+-leeftijdsfilter gepubliceerd, in strijd met artikel 23 lid 3 onder c RvA. De Commissie wees echter de klachten over het specifiek richten van de reclame op minderjarigen en over de productverpakking af. Klager ging hiertegen in beroep en stelde onder meer dat de uitingen als samenhangende campagne moesten worden beoordeeld en dat de Commissie onvoldoende rekening had gehouden met de bescherming van minderjarigen.

RB 4197

KLM-reclame voor Real Deal Dagen misleidend door ontbreken informatie over prijsvoordeel

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 11 nov 2026, RB 4197; 2026/00138 - CVB (Consumentenbond tegen KLM), https://www.reclameboek.nl/artikelen/klm-reclame-voor-real-deal-dagen-misleidend-door-ontbreken-informatie-over-prijsvoordeel

CvB 11 november 2026, RB 4197; dossier 2026/00138 - CVB (Consumentenbond tegen KLM). Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft geoordeeld dat een reclame-uiting van KLM voor de zogenoemde Real Deal Dagen misleidend is, omdat essentiële informatie over de werking van de kortingsactie en de hoogte van het aangeboden prijsvoordeel ontbreekt. De zaak betreft een e-mail van KLM van 26 januari 2026 met als onderwerp ‘Final call: nog 2 Real Deal Dagen!’, waarin consumenten met een aftelklok en teksten als ‘Nu is het moment om te boeken’ en ‘Pak uw Real Deal voordat het te laat is’ werden aangespoord om snel vliegtickets of pakketreizen te boeken. In de e-mail worden verschillende bestemmingen met vanafprijzen aangeprezen, waaronder Londen vanaf € 165 en Curaçao vanaf € 699. De Consumentenbond stelde dat de combinatie van de aftelklok, de aansporingen om snel te boeken en de concrete aanbiedingen ten onrechte de indruk wekte dat consumenten uitsluitend tijdens de actieperiode van een bijzonder prijsvoordeel konden profiteren. Volgens de Consumentenbond bleek uit prijsvergelijkingen dat bepaalde vliegtickets na afloop van de actie goedkoper waren dan tijdens de Real Deal Dagen. De Reclame Code Commissie had de klacht in eerste aanleg afgewezen, omdat volgens haar daadwerkelijk sprake was van een tijdelijk prijsvoordeel en de aftelklok de resterende duur van de actie correct weergaf. De Consumentenbond ging hiertegen in beroep.

RB 4195

HvJ EU: niet te verwaarlozen verwarringsgevaar met levensmiddelenverpakking volstaat voor strijd met CLP-verordening

Rechtspraak (NL/EU) 5 nov 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care), https://www.reclameboek.nl/artikelen/hvj-eu-niet-te-verwaarlozen-verwarringsgevaar-met-levensmiddelenverpakking-volstaat-voor-strijd-met-clp-verordening

HvJ EU 5 november 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care). Het Hof heeft zich uitgesproken over de eisen die artikel 35 lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP-verordening) stelt aan verpakkingen van gevaarlijke stoffen en mengsels die kunnen worden verward met levensmiddelenverpakkingen. Aanleiding is een geschil tussen de Zweedse onderneming Orkla Care, die onder meer vloeibare wasmiddelen verkoopt, en de Zweedse inspectie voor chemische stoffen (Kemikalieinspektionen, KEMI). Orkla bracht wasmiddelen op de markt in langwerpige, gekleurde kartonnen verpakkingen met een gevouwen bovenkant en een schroefdop. Volgens KEMI konden deze verpakkingen vanwege hun vormgeving, kleuren en etikettering, waaronder de vermelding dat het product veganistisch was, worden verward met verpakkingen van levensmiddelen. KEMI verbood daarom het in de handel brengen van negen wasmiddelen in dergelijke verpakkingen. Orkla bestreed dit verbod en voerde onder meer aan dat de verpakkingen afbeeldingen van textiel bevatten, voorzien waren van een verzegelingsetiket en waarschuwingen tegen inslikken, en dat de producten slechts als oogirriterend waren ingedeeld en volgens haar geen gevaar opleverden bij inslikken. Nadat de rechter in eerste aanleg het verbod in stand had gelaten, stelde de Zweedse rechter in hoger beroep prejudiciële vragen over de beoordelingscriteria voor verpakkingsgelijkenis, de relevante geografische markt, het begrip consument, het vereiste verwarringsgevaar en de betekenis van de gevarenklasse van het product.

RB 4193

Hoge Raad: rechter moet essentiële informatieplichten bij online schadeverzekeringen ambtshalve toetsen

Rechtspraak (NL/EU) 9 okt 2026, RB 4193; ECLI:NL:HR:2026:1636 (Achmea tegen verzekeringnemer), https://www.reclameboek.nl/artikelen/hoge-raad-rechter-moet-essentiele-informatieplichten-bij-online-schadeverzekeringen-ambtshalve-toetsen

HR 9 oktober 2026, RB 4193; ECLI:NL:HR:2026:1636 (Achmea tegen verzekeringnemer). De Hoge Raad heeft prejudiciële vragen beantwoord over de informatieplichten van schadeverzekeraars bij op afstand gesloten verzekeringsovereenkomsten met consumenten, de ambtshalve toetsing daarvan en de mogelijke sancties bij het schenden van deze verplichtingen. Aanleiding is een procedure waarbij Achmea Schadeverzekeringen betaling vordert van € 263,22, vermeerderd met huur en kosten, vanwege een op afstand gesloten autoverzekering verschuldigde premie, eigen risico en/of andere vergoedingen. De verzekeringnemer is niet verschenen. De kantonrechter van de Rechtbank Amsterdam vraagt zich af of de rechter ambtshalve moet onderzoeken of onderzoekers van de verzekeraar hebben voldaan aan de informatieplichten uit de Wet op het financieel toezicht (Wft) en het Besluit gedragstoezicht financiële ondernemingen (BGfo), die voortvloeien uit de Richtlijn verkoop op afstand van financiële diensten en de Richtlijn verzekeringsdistributie. Daarbij rezen onder meer vragen over welke informatieplichten als essentieel moeten worden verplicht, wanneer informatie op een duurzame drager wordt verstrekt en welke gevolgen aan deze verplichtingen worden opgelegd.

RB 4194

A-G Valk: geen oneerlijke handelspraktijk bij voortzetting energielevering na faillissement leverancier

Rechtspraak (NL/EU) 23 okt 2026, RB 4194; ECLI:NL:PHR:2026:998 ([eiser] tegen Innova Energie B.V), https://www.reclameboek.nl/artikelen/a-g-valk-geen-oneerlijke-handelspraktijk-bij-voortzetting-energielevering-na-faillissement-leverancier

Parket bij de Hoge Raad 23 oktober 2026, RB 4194; ECLI:NL:PHR:2026:998 ([eiser] tegen Innova Energie B.V.) Advocaat-generaal Valk heeft geconcludeerd in een prejudiciële procedure over de rechtspositie van kleinverbruikers na het faillissement van hun energieleverancier en de toepasselijkheid van de regels over oneerlijke handelspraktijken, ongevraagde leveringen en precontractuele informatieplichten. Aanleiding is een geschil tussen een consument en Innova Energie, dat na het faillissement van SEPA Green Energy in december 2021 het klantenbestand van deze energieleverancier had overgenomen. De consument had sinds december 2020 een tweejarige overeenkomst met SEPA voor de levering van gas en elektriciteit tegen vaste tarieven. Innova zette de levering voort tegen eigen, hogere tarieven, waarop de consument terugbetaling vorderde van € 4.414,87. Volgens hem waren de oorspronkelijke leveringsovereenkomst en de daarbij behorende tarieven op Innova overgegaan. Subsidiair beriep hij zich onder meer op schending van precontractuele informatieplichten, oneerlijke handelspraktijken en dwaling. De kantonrechter van de Rechtbank Den Haag stelde prejudiciële vragen aan de Hoge Raad over de gevolgen van de overname van het klantenbestand op grond van de destijds geldende Besluiten leveringszekerheid, de mogelijke totstandkoming van een nieuwe leveringsovereenkomst en de toepasselijkheid van consumentenbeschermende bepalingen.

RB 4190

CvB: ‘verantwoord stoken’ is milieuclaim die De Groene Stoker niet kan waarmaken

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 20 okt 2026, RB 4190; 2026/00151 - CvB (klager tegen de Groene Stoker), https://www.reclameboek.nl/artikelen/cvb-verantwoord-stoken-is-milieuclaim-die-de-groene-stoker-niet-kan-waarmaken

CvB RCC 20 oktober 2026, RB 4190; LS&R 2503; 2026/00151 - CvB (klager tegen de Groene Stoker). In deze zaak over reclame-uitingen van Stichting De Groene Stoker staat de vraag centraal of de woorden ‘verantwoord stoken’ op haar website een absolute milieuclaim vormen in de zin van de Code voor Duurzaamheidsreclame (CDR). De Groene Stoker gebruikt deze woorden onder meer bij het aanbieden van een digitale stookcursus, waarmee zij houtkachelgebruikers wil informeren over zorgvuldig stookgedrag en het beperken van rookontwikkeling en overlast. Naar aanleiding van een klacht oordeelde de Reclame Code Commissie eerder dat de uiting in strijd is met artikel 4 CDR, omdat de gemiddelde consument de woorden zo kan opvatten dat houtstook als zodanig verantwoord is. De Groene Stoker gaat hiertegen in beroep. De Groene Stoker voert aan dat de woorden ‘verantwoord stoken’ geen uitspraak doen over de milieueigenschappen van hout, maar uitsluitend betrekking hebben op het gedrag van houtkachelgebruikers. Volgens haar wordt onvoldoende rekening gehouden met het educatieve karakter van de website. De organisatie wil consumenten niet aansporen om meer hout te stoken, maar bestaande gebruikers stimuleren om de negatieve gevolgen zoveel mogelijk te beperken. Daarnaast stelt De Groene Stoker dat zij de betreffende teksten inmiddels heeft aangepast en verduidelijkt.

RB 4189

Boete van € 45.000 voor tabaksreclame tijdens televisie-interview blijft in stand

Rechtspraak (NL/EU) 20 okt 2026, RB 4189; ECLI:NL:RBROT:2026:15308 (eiseres tegen de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport), https://www.reclameboek.nl/artikelen/boete-van-45-000-voor-tabaksreclame-tijdens-televisie-interview-blijft-in-stand

Rb. Rotterdam 20 oktober 2026, RB 4189; ECLI:NL:RBROT:2026:15308 (eiseres tegen de staatssecretaris van VWS). De rechtbank oordeelt dat de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport terecht een bestuurlijke boete van € 45.000 heeft opgelegd aan een onderneming wegens uitlatingen van haar managing director over rookvrije alternatieven voor traditionele sigaretten tijdens een televisie-interview. De managing director was op 22 oktober 2023 te gast in het programma Business Class op RTL 7, waar hij onder meer sprak over verhitte tabaksproducten en andere nicotineproducten. Naar aanleiding van een melding onderzocht de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) de uitzending en concludeerde de staatssecretaris dat sprake was van overtreding van het reclameverbod van artikel 5, eerste lid, van de Tabaks- en rookwarenwet (Trw). De onderneming betoogt dat er geen sprake was van commerciële mededelingen, maar van feitelijke informatieverstrekking in het kader van vrije nieuwsgaring. Daarbij wijst zij erop dat het interview een kritisch en niet-commercieel karakter had, dat zij niet voor deelname had betaald en dat de managing director op uitnodiging deelnam. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Het reclamebegrip van artikel 1 Trw omvat iedere commerciële mededeling die het bekendheid geven aan of het aanprijzen van tabaksproducten of aanverwante producten tot doel dan wel rechtstreeks of onrechtstreeks tot gevolg heeft. Tijdens het interview benadrukte de managing director onder meer dat rookvrije alternatieven beter zouden zijn dan traditionele sigaretten en dat rokers hierover geïnformeerd moesten worden. Omdat de onderneming dergelijke producten in Nederland aanbiedt en een commercieel belang heeft bij deze boodschap, kwalificeren de uitlatingen volgens de rechtbank als reclame. Dat het interview niet door de onderneming was geïnitieerd, dat daar geen vergoeding tegenover stond of dat de mededelingen feitelijk juist zouden zijn, doet daaraan niet af. Ook de omstandigheid dat tijdens het interview de risico's van tabaks- en nicotineproducten werden benoemd, neemt het commerciële karakter van de uitlatingen niet weg.

RB 4181

Witte streep op reclamespandoeken onvoldoende bewijs voor non-conformiteit

Rechtspraak (NL/EU) 30 okt 2026, RB 4181; ECLI:NL:RBAMS:2026:10763 (Reclame & Design tegen Inbox Storage), https://www.reclameboek.nl/artikelen/witte-streep-op-reclamespandoeken-onvoldoende-bewijs-voor-non-conformiteit

Rb. Amsterdam 30 oktober 2026, RB 4181; ECLI:NL:RBAMS:2026:10763 (Reclame & Design tegen Inbox Storage). In deze zaak tussen Reclame & Design en Inbox Storage staat de vraag centraal of Inbox Storage gehouden is de facturen voor drie geleverde reclamespandoeken te betalen. Inbox Storage weigert betaling omdat R&D aanvankelijk verkeerde spandoeken heeft geleverd, waardoor zij onnodig kosten heeft gemaakt voor de huur van een hoogwerker. Daarnaast stelt Inbox Storage dat de geleverde doeken productiefouten vertonen en dat zij geen opdracht heeft gegeven voor een derde spandoek.

RB 4179

Geen betalingsverplichting voor advertentiewerkzaamheden zonder bewijs van overeenkomst

Rechtspraak (NL/EU) 8 okt 2026, RB 4179; ECLI:NL:RBOBR:2026:7416 ([eiseres] tegen [gedaagden]), https://www.reclameboek.nl/artikelen/geen-betalingsverplichting-voor-advertentiewerkzaamheden-zonder-bewijs-van-overeenkomst

In deze zaak tussen [eiseres] en [gedaagden] staat de betaling van facturen voor vermeende advertentie- en promotiewerkzaamheden centraal. [Eiseres] stelt dat partijen een of meer overeenkomsten van opdracht hebben gesloten en dat zij op basis daarvan werkzaamheden heeft uitgevoerd. [Gedaagden] betwisten dat zij enige opdracht hebben verstrekt of dat werkzaamheden zijn uitgevoerd. Volgens hen is sprake van spookfacturen en worden zij regelmatig telefonisch benaderd voor advertenties en sponsoracties voor goede doelen.

RB 4177

Heineken en Athenian Brewery moeten € 111 miljoen betalen wegens misbruik machtspositie op Griekse biermarkt

Rechtspraak (NL/EU) 21 okt 2026, RB 4177; ECLI:NL:RBAMS:2026:10277 (Macedonian Thrace Brewery tegen Heineken en Athenian Brewery), https://www.reclameboek.nl/artikelen/heineken-en-athenian-brewery-moeten-111-miljoen-betalen-wegens-misbruik-machtspositie-op-griekse-biermarkt

Rb. Amsterdam 21 oktober 2026, RB 4177; ECLI:NL:RBAMS:2026:10277 (Macedonian Thrace Brewery tegen Heineken en Athenian Brewery). In deze zaak tussen Macedonian Thrace Brewery (MTB) en Heineken en haar Griekse dochteronderneming Athenian Brewery (AB) staat een schadevordering centraal wegens misbruik van een economische machtspositie op de Griekse biermarkt. De Griekse mededingingsautoriteit heeft eerder vastgesteld dat AB tussen 1998 en 2014 concurrenten heeft uitgesloten door onder meer exclusiviteitsafspraken, loyaliteitskortingen en discriminerende behandeling van afnemers. Deze praktijken vonden plaats bij horecagelegenheden, groothandels en supermarkten. MTB stelt hierdoor omzet en winst te zijn misgelopen en vordert schadevergoeding van AB en haar moedervennootschap Heineken.