Rb. Midden-Nederland 23 september 2026, RB 4156; C/1 6/61 7764 / KG ZA 26-569 (Wakker Dier tegen NS Stations). In deze zaak tussen Wakker Dier en NS Stations staat de vraag centraal of NS Stations de reclamecampagne van Wakker Dier voor Werelddierendag mocht weigeren. Wakker Dier wilde twee uitingen tonen op NS-stations, waaronder de boodschap “Zullen we eens een dagje niet 650.000 dieren eten?” en, op Rotterdam Centraal, “Elke dag eten we bijna heel Rotterdam op aan dieren”. NS Stations weigerde de campagne omdat zij de boodschap als een maatschappelijke stelling beschouwde die aanleiding kon geven tot publiek debat. De voorzieningenrechter oordeelt dat NS Stations daarmee onrechtmatig tegenover Wakker Dier heeft gehandeld. Wakker Dier kan zich tegenover NS Stations niet rechtstreeks beroepen op de vrijheid van meningsuiting uit artikel 10 EVRM en artikel 7 Grondwet, maar deze grondrechten werken wel indirect door via de open normen van het privaatrecht. Daarom moet het belang van Wakker Dier bij het uitdragen van haar ideële boodschap worden afgewogen tegen het belang van NS Stations om als eigenaar van de reclamedragers te bepalen welke uitingen zij toestaat. 

CvB 6 oktober 2026, RB 4154; 2026/00142 - CVB (klager tegen Rotterdam The Hague Airport). De zaak betreft een publicatie van Rotterdam The Hague Airport (RTHA) in De Heraut en een brief aan omwonenden over de aanvraag van een nieuw luchthavenbesluit. In de uitingen staan onder meer de mededelingen dat RTHA een “stap naar schoner en stiller” zet, dat “minder hinder” het uitgangspunt is, dat er minder nachtvluchten komen, geen extra commerciële vluchten op fossiele brandstof worden toegestaan en dat schonere en stillere vliegtuigen tot minder geluid en uitstoot moeten leiden. Appellante stelt dat RTHA hiermee haar diensten en denkbeelden aanprijst en dat sprake is van duurzaamheidsreclame in de zin van de Code voor Duurzaamheidsreclame. De voorzitter en vervolgens de Reclame Code Commissie oordeelden echter dat de uitingen niet als reclame in de zin van artikel 1 NRC kunnen worden aangemerkt, omdat zij zijn bedoeld als informatie over de aanvraag en het daarmee samenhangende besluitvormingsproces.

RCC 20 augustus 2026, RB 4152; 202600228 (klager tegen Vomar). In deze zaak over een reclame-uiting van Vomar staat de claim “Nergens goedkoper!” voor Hollandse witte asperges van AA-kwaliteit centraal. Vomar bood 500 gram asperges met voucher aan voor € 5,89. Klager stelde dat de claim onjuist en misleidend was, omdat Dirk in dezelfde periode witte AA-asperges voor € 4,99 aanbood. De voorzitter volgde de klacht aanvankelijk en oordeelde dat sprake was van vergelijkende reclame die een niet-bestaand prijsvoordeel suggereerde. Vomar maakte bezwaar en legde daarbij een verklaring van de directie van Dirk over. Daaruit bleek dat de asperges die Dirk in de relevante periode voor € 4,99 aanbood afkomstig waren uit Peru en Griekenland. De productpagina waarop klager zich had gebaseerd, bevatte een onjuiste afbeelding waarop Nederland als land van oorsprong stond vermeld. De Commissie kan daarom niet langer uit die productpagina afleiden dat Dirk in de overlappende actieperiode Hollandse witte asperges voor € 4,99 aanbood.

Hof Amsterdam 1 september 2026, RB 4153; ECLI:NL:GHAMS:2026:2484 (IGN tegen [geïntimeerde]). [geïntimeerde] kocht van IGN Vastgoed, thans Vastgoed Neder-Land, twee percelen landbouwgrond voor in totaal € 148.000, met het oog op een mogelijke waardestijging bij een toekomstige bestemmingswijziging. Het hof oordeelt, net als de rechtbank, dat IGN zich heeft bediend van een oneerlijke handelspraktijk en daarmee onrechtmatig jegens [geïntimeerde] heeft gehandeld. Op grond van artikel 6:193j lid 1 BW rustte op IGN de bewijslast van de materiële juistheid en volledigheid van de verstrekte informatie. De brochures bevatten weliswaar grotendeels feitelijk juiste algemene informatie over woningnood, woningbouw en ruimtelijke ontwikkelingen, maar wekten door hun inhoud, opbouw en presentatie het misleidende beeld dat een bestemmingswijziging en bebouwing van juist de aangeboden percelen reële en op relatief korte termijn te verwachten mogelijkheden waren. IGN maakte onvoldoende duidelijk dat sprake was van uiterst speculatieve en risicovolle investeringen, zonder garantie op waardestijging en met een reële kans op verlies. De algemene waarschuwingen op de website, in de koopovereenkomsten en in de vragenlijsten namen dat misleidende beeld niet weg. Een consument moet volgens het hof niet alleen weten dát verlies mogelijk is, maar ook in staat worden gesteld bij benadering een reële inschatting te maken van de omvang van dat risico.

Rb. Oost-Brabant 10 maart 2026, RB 4150; ECLI:NL:RBOBR:2026:1440 ([eiser] tegen het college van B&W Eindhoven). In deze zaak tussen [eiser] en het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven staat de weigering van een omgevingsvergunning voor een reclamebord centraal. [eiser] had aan het Franse balkon van het pand waarin zijn dienstverlenende bedrijf is gevestigd een reclamebord van 2,90 bij 0,96 meter bevestigd. Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument. De Adviescommissie Omgevingskwaliteit Eindhoven adviseerde negatief over de aanvraag, waarna het college de vergunning weigerde. De rechtbank oordeelt dat het college op het welstandsadvies mocht afgaan. Een bestuursorgaan mag een dergelijk advies volgen wanneer het zorgvuldig tot stand is gekomen, de redenering begrijpelijk is en de conclusies daarop aansluiten. [eiser] heeft geen deskundig tegenadvies overgelegd en ook geen concrete aanknopingspunten aangedragen die twijfel oproepen over de zorgvuldigheid of inhoud van het advies.

Raad van State 25 maart 2026, RB 4151; LS&R 2473; IEFbe 4337; ECLI:NL:RVS:2026:1651 ([appellanten] tegen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport). In deze zaken tussen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en verschillende online verkopers staat de vraag centraal wanneer een als voedingssupplement verkocht product moet worden aangemerkt als geneesmiddel naar aandiening. De NVWA constateerde dat de verkopers verschillende producten op hun websites presenteerden met uitingen over onder meer pijn, gewrichten, verkoudheid, griep en het coronavirus. De minister legde daarop boetes op wegens het zonder handelsvergunning te koop aanbieden van geneesmiddelen en het maken van reclame voor geneesmiddelen zonder handelsvergunning.

RCC 18 augustus 2026, RB 4146; 2026/00417 (klager tegen Terre des Hommes). In deze zaak staat de vraag centraal of een e-mail van Terre des Hommes misleidend is doordat daarin de indruk zou worden gewekt dat de organisatie in Nederland directe hulp verleent aan slachtoffers van online seksueel geweld. In de e-mail wordt aandacht gevraagd voor online seksueel misbruik van kinderen, waaronder het gebruik van AI om nepnaaktbeelden te maken. Terre des Hommes beschrijft daarbij onder meer haar inzet om jongeren te leren hoe zij zich online kunnen beschermen, ouders en professionals te ondersteunen bij het voorkomen en herkennen van online misbruik en overheden en techbedrijven aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Klager stelt dat de e-mail misleidend is, omdat Terre des Hommes in Nederland geen directe hulp verleent aan slachtoffers van online seksueel geweld. Terre des Hommes voert aan dat zij inderdaad geen directe slachtofferhulp in Nederland verleent, maar zich richt op het voorkomen en stoppen van kinderuitbuiting. Haar werkzaamheden zijn zowel nationaal als internationaal. Volgens Terre des Hommes wordt in de campagne niet gesteld of gesuggereerd dat zij in Nederland als hulpverleningsorganisatie optreedt.

RCC 12 augustus 2026, RB 4145; 2026/00381 (klager tegen adverteerder) In deze zaak staat de vraag centraal of de mededeling van de Postcode Loterij dat “iedereen” een lot cadeau krijgt misleidend is, omdat per IBAN slechts één gratis lot kan worden geactiveerd. Klager stelt dat hierdoor niet iedereen afzonderlijk een gratis lot kan aanvragen. In het bijzonder wijst hij op stellen die uitsluitend over een gezamenlijke en/of-rekening beschikken. Volgens klager wordt bovendien pas tijdens het activatieproces duidelijk dat de controle aan de hand van een IBAN plaatsvindt. De Postcode Loterij voert aan dat de slogan tot uitdrukking brengt dat de actie breed toegankelijk is en niet moet worden opgevat als een onvoorwaardelijke garantie dat iedere individuele persoon steeds aanspraak kan maken op een gratis lot. De beperking van één gratis lot per IBAN dient volgens adverteerder ter voorkoming van misbruik en fraude. Tijdens het activatieproces wordt volgens haar herhaaldelijk vermeld dat per IBAN maximaal één gratis lot kan worden geactiveerd.

RCC 18 augustus 2026, RB 4148; 2026/00402 (klager tegen Hunkemöller). In deze zaak staat de vraag centraal of Hunkemöller consumenten heeft misleid met de mededeling “Op werkdagen vóór 22.00 uur besteld, morgen bezorgd”. Klager stelt dat deze leveringsbelofte niet werd nagekomen. Zijn bestelling was drie dagen na het plaatsen daarvan nog niet bezorgd. Volgens klager blijkt daaruit dat de informatie op de website over de levertijd niet juist was. Hunkemöller voert aan dat de mededeling uitdrukkelijk was beperkt tot bestellingen op werkdagen. Klager had zijn bestelling op een zondag geplaatst en kon zich daarom volgens adverteerder niet op de toezegging beroepen. Toen zich bredere operationele vertragingen voordeden, heeft Hunkemöller de communicatie over de levertijd aangepast naar een levering binnen twee tot drie werkdagen.

Vorige week werd de afgelopen leergang van de Mr. S.K. Martens Academie feestelijk afgesloten met de diplomauitreiking. In het jaar daarvoor werkten de deelnemers tijdens masterclasses en online sessies aan actuele vraagstukken binnen het IE- en procesrecht, met veel aandacht voor de praktijk. Zo stond ook een oefenrechtbank op het programma, waarin deelnemers hun procesvaardigheden konden toepassen in een realistische setting.

We danken alle deelnemers, docenten en hoofddocenten voor hun inzet, betrokkenheid en bijdrage aan een inhoudelijk sterke en inspirerende leergang.

Met de afsluiting van deze lichting kijken we ook alweer vooruit. Eind november start een nieuwe groep met de officiële specialisatieopleiding op het gebied van intellectueel eigendoms- en procesrecht. De opleiding is bedoeld voor ervaren advocaten, rechters en (bedrijfs)juristen die hun kennis verder willen verdiepen en hun praktische vaardigheden willen aanscherpen.

Tijdens de opleiding komen onder meer procederen, bewijs, merkenrecht, auteursrecht en de invloed van AI op de rechtspraktijk aan bod. Door de kleinschalige opzet is er veel ruimte voor interactie, discussie en het uitwisselen van ervaringen met docenten en andere deelnemers.

De inschrijvingen voor de nieuwe lichting zijn nog geopend.
Voor aanmelden of een offerte op maat mail naar info@delex.nl.