RCC 10 juni 2026, RB 4077; 2026/00233 ([klager] tegen [adverteerder]). In deze zaak staat de verpakking van “Echte Appel-Perenstroop” centraal. Op de deksel wordt consumenten voorgehouden dat zij een van zes vakanties bij de boer ter waarde van € 449 kunnen winnen. Onder de deksel staat dat deelname mogelijk is tot en met 31 maart 2026. Met een actiecode kon daarnaast een spaartegoed van € 8 worden opgebouwd, tot maximaal € 48 korting op een vakantie bij FarmCamps.De mogelijkheid om actiecodes voor de prijstrekking in te leveren eindigde echter al op 31 januari 2026. De zes vakanties werden op verschillende momenten verloot, waarbij de laatste trekking in februari 2026 plaatsvond. Daarna konden de codes alleen nog worden gebruikt voor het kortingsvoordeel.

RCC 9 juni 2026, RB 4076; 2026/00220 ([klager] tegen [naam influencer] en Corendon). In deze zaak staat een reeks Instagram Stories van [naam influencer] over een gezinsvakantie centraal. In de Stories doet de influencer verslag van de vliegreis, het vervoer naar de accommodatie en het verblijf. Daarbij worden de naam en het logo van de adverteerder getoond en wordt het Instagramaccount van de adverteerder getagd. Vaststaat dat de reis door de adverteerder is gefaciliteerd in het kader van een samenwerking. Daarmee bestaat een relevante relatie in de zin van de Reclamecode Social Media & Influencer Marketing. Deze relatie moet uitdrukkelijk en op eenvoudig toegankelijke wijze in de reclame-uiting worden vermeld.

Hof Amsterdam 4 augustus 2026, IEF 23738; RB 4075; IT 5415; 200.343.772/01 (Fixiq Legal tegen Bonnetje c.s.) In deze zaak tussen Fixiq Legal en Bonnetje c.s. staat een geschil over websites en apps voor het aanvechten van verkeersboetes centraal. Nadat gesprekken over een mogelijke samenwerking waren stukgelopen, lanceerde Bonnetje een eigen website en app. Fixiq Legal stelde dat Bonnetje auteursrechtelijk beschermde teksten had overgenomen en misleidende handelspraktijken toepaste door onder meer nep reviews te plaatsen. Anders dan de kantonrechter oordeelt het hof dat de teksten op de testwebsite van Bonnetje openbaar waren gemaakt. De URL was via sociale media gedeeld en de website was, zij het met enige moeite, toegankelijk voor derden. Dat de openbaarmaking mogelijk niet was beoogd, maakt dat niet anders. Van auteursrechtinbreuk is volgens het hof echter geen sprake. Het format en de opbouw van de website zijn te zeer door functionaliteit bepaald. Ook de teksten van de Q&A, het doorloopproces en het machtigingsformulier zijn overwegend functioneel, technisch en juridisch van aard. Zij dragen geen waarneembaar persoonlijk stempel en voldoen daarom niet aan de werktoets.

RCC 5 juni 2026, RB 4074; 2026/00209 ([klager] tegen [naam influencer] en Netlfix). In deze zaak staat een Instagrampost van [naam influencer] over de Netflixfilm The Immortal Man (Peaky Blinders) centraal. De influencer is op verschillende foto’s te zien in een setting die is geïnspireerd op de personages uit Peaky Blinders. In de beschrijving wordt vermeld dat de film op Netflix te zien is. De aanduiding “AD” stond onderaan de tekst en werd pas zichtbaar nadat de gebruiker op “meer” klikte. Niet is betwist dat de post onderdeel was van een commerciële samenwerking tussen de influencer en Netflix. Volgens de voorzitter is daarom sprake van een relevante relatie in de zin van de Reclamecode Social Media & Influencer Marketing. Deze relatie moet uitdrukkelijk en op eenvoudig toegankelijke wijze in de uiting worden vermeld, zodat de consument de aanbeveling van de influencer op waarde kan schatten.

RCC 27 mei 2026, RB 4073; 2026/00057 (Eurosalt tegen Gogreensalt). In deze zaak tussen Eurosalt en GoGreenSalt staat de reclame voor een mengsel van 75% wegenzout en 25% olivijn centraal. Op de website wordt GoGreenSalt onder meer aangeprezen als “CO₂-neutraal wegenzout”, “Hét duurzame wegenzout” en “Dé groene keuze in gladheidsbestrijding”. Ook worden concrete claims gedaan over de hoeveelheid CO₂ die het product uit de atmosfeer zou opnemen. De Commissie stelt vast dat de reclame is gericht op zakelijke afnemers, in het bijzonder wegbeheerders. De uitingen zijn duurzaamheidsreclame waarop de Code voor Duurzaamheidsreclame van toepassing is. Duurzaamheidsclaims moeten duidelijk, specifiek en ondubbelzinnig zijn. Naarmate een claim absoluter is geformuleerd, worden zwaardere eisen gesteld aan de onderbouwing.

Rb. Noord-Holland 25 maart 2026, RB 4072; ECLI:NL:RBNHO:2026:8136 ([eiser] tegen DTP). In deze zaak tussen [eiser] en De Twaalf Provinciën Vastgoed B.V. staat de informatievoorziening bij de verkoop van landbouwgrond als investeringsobject centraal. [eiser] kocht in 2011 en 2012 voor in totaal € 385.000 aan percelen in Zeewolde en Leek. Hij stelt dat DTP hem met onjuiste en misleidende informatie heeft bewogen tot aankoop en beroept zich onder meer op een oneerlijke handelspraktijk. DTP presenteerde de percelen in haar brochures als strategisch gelegen gronden met ontwikkelpotentie. Daarin stonden formuleringen als ‘profiteer van explosieve waardevermeerdering’ en werd gewezen op mogelijke woningbouw en andere ontwikkelingen. Tegelijkertijd vermeldden de brochures dat grondprijzen kunnen fluctueren en dat geen garanties over toekomstige waardeontwikkelingen werden gegeven. Ook in de koopovereenkomsten en leveringsakten stond dat DTP geen garantie gaf op een toekomstige bestemmingswijziging. Volgens [eiser] waren de percelen niet strategisch gelegen en schetste DTP een te positief beeld van de kansen op een bestemmingswijziging en het mogelijke rendement. Ook zou DTP onvoldoende hebben gewaarschuwd voor het risico dat de investering bij het uitblijven van een bestemmingswijziging sterk in waarde zou dalen.

Belangstellenden kunnen zich nu aanmelden voor de volgende editie van de Mr. S.K. Martens Academie. Deze officiële specialisatieopleiding intellectueel eigendoms- en procesrecht is bedoeld voor advocaten, rechters en (bedrijfs)juristen die hun juridische kennis en praktische vaardigheden verder willen verdiepen. De opleiding bestaat uit acht masterclasses en vier live online sessies en start naar waarschijnlijkheid in het najaar 2026.

De nadruk ligt op de praktische bescherming en handhaving van intellectuele eigendomsrechten. Deelnemers werken in kleine groepen met actuele jurisprudentie, recente praktijkvoorbeelden en concrete businesscases. Ook de invloed van AI op de rechtspraktijk maakt deel uit van het programma. De hoofddocenten zijn Marijn Kingma, Peter Teunissen en Jorn Torenbosch.

Na succesvolle afronding van het mondelinge examen ontvangen deelnemers een certificaat in het intellectueel eigendoms- en procesrecht. De opleiding levert 54 tot 60 PO-punten op. Daarnaast krijgen deelnemers toegang tot het alumninetwerk en gedurende één jaar kosteloos toegang tot verschillende IE-publicaties en databanken van deLex, zoals AI-Forum, Auteursrecht, BMM Bulletin, Berichten Industriële Eigendom en Mediaforum. 

Aanmelden of een offerte op maat aanvragen kan via info@delex.nl. 

Rb. Amsterdam 23 juli 2026, RB 4070; IT 5401; ECLI:NL:RBAMS:2026:7689 ([eisers] tegen [gedaagde]). Twee consumenten sloten bij hen thuis mondeling een overeenkomst met een IT-dienstverlener voor een servicepakket van € 27,50 per maand. Omdat de overeenkomst buiten de verkoopruimte was gesloten, moest de dienstverlener voldoen aan de precontractuele informatieplichten van artikel 6:230m BW en de vormvoorschriften van artikel 6:230t BW. De vernietigingsvordering was niet verjaard, omdat de consumenten pas in februari 2024 daadwerkelijk bekend werden met de feiten en omstandigheden waarop zij de vernietiging baseerden. De dienstverlener had hen onvoldoende geïnformeerd over de voornaamste kenmerken van de diensten en zijn vergaande zeggenschap over onder meer de domeinnamen en digitale omgevingen, de wijze van betaling via automatische incasso, het herroepingsrecht, de duur van de overeenkomst en de opzeggingsvoorwaarden. Ook had hij de vereiste informatie en een bevestiging van de overeenkomst niet op papier of een andere duurzame gegevensdrager verstrekt. Daarmee schond hij de informatieplichten van artikel 6:230m lid 1, onder a, g, h en o, en artikel 6:230t leden 1 en 2 BW. Voor de minimumduur als bedoeld in artikel 6:230m lid 1, onder p, BW bestond geen informatieplicht, omdat geen minimumduur was overeengekomen. De schendingen waren zo ernstig en betroffen zozeer de kern van de overeenkomst dat deze op grond van artikel 3:40 lid 2 BW vernietigbaar was. Het weglaten van de essentiële informatie vormde bovendien een misleidende omissie. De e-mails waarin de dienstverlener na de opzegging dreigde de ICT-diensten te blokkeren en druk uitoefende om het abonnement voort te zetten, leverden een agressieve handelspraktijk op. De overeenkomst was daarom ook op grond van artikel 6:193j lid 3 BW vernietigbaar.

Rb. Amsterdam 10 juli 2026, RB 4069; ECLI:NL:RBAMS:2026:7389 ([verzoeker] tegen Booking). Via Booking.com werd voor € 2.540 een accommodatie in Griekenland geboekt. In de advertentie stond dat de accommodatie op slechts enkele tientallen meters van Komi Beach lag en op de kaart werd zij direct aan zee weergegeven. Bij aankomst bleek de accommodatie volgens de boekers op aanzienlijke afstand van het strand en in een afgelegen gebied te liggen. Na annulering werd slechts € 132 terugbetaald. De aanspraken van de boeker en de betaler zijn vervolgens gecedeerd aan de verzoeker, die in de Europese procedure voor geringe vorderingen betaling van het resterende bedrag van € 2.408 vordert. Hij stelt dat de advertentie misleidend was en beroept zich op een oneerlijke handelspraktijk, dwaling en non-conformiteit. De kantonrechter acht de Nederlandse rechter bevoegd omdat Booking in Amsterdam is gevestigd. Op grond van de rechtskeuze in de algemene voorwaarden is Nederlands recht van toepassing, zonder dat de consument de bescherming verliest die hij aan dwingend Spaans recht ontleent.
 

Evelien Huberts, 7 april 2026. 

Een verpakking met de namen “Wollsocken” en “Nature Socks” en een afbeelding van een bol wol met breinaalden suggereert volgens een klager bij de Reclame Code Commissie dat sprake is van een “veel natuurlijker en duurzamer product dan het in werkelijkheid is”. De klager vond de uiting misleidend. Maar hoe zit het écht?