SRC 7 juli 2026, RB 4109; 2026/00297 (klacht tegen Nissan). In deze zaak staat de reclame voor de elektrische Nissan Townstar centraal. Op de website van Nissan wordt vermeld dat de auto beschikt over een “CCS snellaadaansluiting tot 80 kW”, een “80kW snellaadconnector CCS” en een “snellader kW 80”. Volgens klager geeft dit een onjuist beeld van de daadwerkelijke laadsnelheid. Hij onderbouwt met gegevens van laadbeurten dat de auto bij buitentemperaturen van 20 graden of meer slechts kort een piek van ongeveer 70 kW bereikt en daarna onder de 40 kW zakt. Rond het vriespunt bedraagt het laadvermogen volgens hem 11 tot 16 kW. Nissan voert aan dat 80 kW een piekwaarde onder ideale omstandigheden is en dat de daadwerkelijke laadsnelheid onder meer afhangt van de buitentemperatuur, batterijtemperatuur, laadstatus en gebruikte laadpaal. Volgens Nissan is geen sprake van een individueel technisch gebrek. 

Na de zomervakantie praten we u tijdens Entertainment & Recht in één middag bij over de belangrijkste juridische ontwikkelingen in de entertainmentsector. Het seminar vindt plaats op woensdag 9 september in Amsterdam en staat onder leiding van dagvoorzitters Marijn Kingma (Höcker) en Michiel Odink (Leeway).

Traditiegetrouw openen Marijn Kingma en Michiel Odink de middag met de Entertainment Top 10. Zij bespreken de belangrijkste ontwikkelingen en leukste actualiteiten van het afgelopen jaar.

Vervolgens geeft Peter Marx (MVVP) een update over Sync. Hij bespreekt het koppelen van muziek aan beeld, bijvoorbeeld in films, series, reclames of videogames. Daarbij gaat hij in op de juridische aspecten van Sync en brengt hij helderheid in het soms complexe juridische landschap.

Daarnaast staat tijdens het seminar Entertainment & Recht het thema Film en AI centraal. Merel Teunissen (Liaise Advocaten) bespreekt hoe AI in de praktijk wordt ingezet en welke juridische vraagstukken daarbij spelen. Ook praat ze u bij over de recente ontwikkelingen in het filmrecht.

Janneke Popma (Höcker) bespreekt samen met Vera Nederpelt (Dikhoff Van Dongen) exploitatiecontracten. Na deze inleiding zoomen we tijdens het panel in op muziekcontracten. We bespreken hoe er in de praktijk wordt omgegaan met de ontwikkelingen op dat gebied, zoals het auteurscontractenrecht en recente uitspraken over onder meer beëindiging en billijke vergoeding. Wie deelnemen in het panel maken we binnenkort bekend.

We sluiten de middag af met een borrel, bij mooi weer in de zon.

SRC 6 augustus 2026, RB 4108; 2026/00334 (klacht tegen Philip Morris Benelux). In deze zaak staat een klacht centraal over de campagne Your Voice, Your Choice van Philip Morris Benelux. De campagne bestaat uit een poster en flyer in tabaksspeciaalzaken en de website yourvoicedecides.com. Op de poster en flyer staat onder meer dat de keuzevrijheid van consumenten gevaar loopt doordat nieuwe Europese wetgeving alternatieve tabaksproducten ingrijpend zou kunnen veranderen of verbieden. Via een QR-code komen consumenten op de website, waar zij informatie krijgen over de herziening van de Europese Tabaksproductenrichtlijn en via een interactieve toepassing een reactie op de publieke consultatie van de Europese Commissie kunnen opstellen. Op de website worden onder meer e-sigaretten, nicotinezakjes en verhitte tabaksproducten besproken. In toelichtingen bij de vragen worden alternatieve tabaksproducten onder meer als betere en minder schadelijke alternatieven gepresenteerd. Volgens klagers is de campagne daarom verboden tabaksreclame en daarnaast in strijd met verschillende bepalingen van de Nederlandse Reclame Code (NRC). Philip Morris stelt dat de campagne geen reclame is, maar consumenten informeert over de Europese consultatie en burgerparticipatie ondersteunt. 

Rb. Overijssel 14 juli 2026, RB 4105; ECLI:NL:RBOVE:2026:4566 ([eiser] tegen [gedaagde]). Een consument vordert terugbetaling van € 2.193,61 uit hoofde van een overeenkomst die hij buitengerechtelijk heeft vernietigd op grond van artikel 6:193j lid 3 BW, omdat volgens hem sprake was van een misleidende en agressieve handelspraktijk. Daarnaast vordert hij incasso- en proceskosten. De gedaagde verschijnt niet, zodat verstek wordt verleend. De kantonrechter toetst vervolgens of de vorderingen hem onrechtmatig of ongegrond voorkomen en oordeelt dat dit niet het geval is. De terugbetalingsvordering wordt daarom toegewezen. De kantonrechter geeft daarbij geen uitvoerige inhoudelijke beoordeling van de gestelde misleidende en agressieve handelspraktijk; de toewijzing vindt plaats binnen het beperkte kader van de verstektoets.

Parket bij de Hoge Raad 6 januari 1967, RB 4103; ECLI:NL:PHR:1967:AB7141 ([eiser] tegen [verweerder]). De zaak betreft een geschil over de koop van een wagen. De koper stelde onder meer dat de verkoper had gegarandeerd dat hij voor een 5-tonsvergunning zou zorgen en dat was afgesproken dat ƒ 3.500 van de koopprijs zou worden ingehouden zolang die vergunning niet was verleend. Daarnaast had de koper zich beroepen op bedrog, dwaling en wanprestatie. Het hof had geoordeeld dat de door de koper ingenomen stelling over een aanvullende overeenkomst en zijn daarmee samenhangende houding onverenigbaar waren met zijn beroep op bedrog, dwaling en wanprestatie en dat hij het daarop gebaseerde „reclamerecht” daarom had verwerkt. Tegen dit oordeel en andere onderdelen van het arrest kwam de koper in cassatie op.

 RvS 8 juli 2026, RB 4100; ECLI:NL:RVS:2026:3947 ([appellante] tegen Ksa). Een vergunninghouder voor kansspelen op afstand krijgt van de Kansspelautoriteit een bestuurlijke boete van € 400.000, omdat zij in de periode van 12 oktober 2021 tot en met 15 maart 2022 gerichte e-mails aan jongvolwassenen heeft gestuurd met informatie over haar kansspelaanbod. Volgens de Ksa is daarmee artikel 2 lid 4, aanhef en onder a, Bwrvk overtreden, dat verbiedt wervings- en reclameactiviteiten voor kansspelen te richten op minderjarigen en jongvolwassenen. De rechtbank Den Haag laat de boete in stand. Zij oordeelt dat vaststaat dat de e-mails rechtstreeks aan jongvolwassenen zijn verzonden en dat daarmee gegeven is dat de reclame op deze groep was gericht. De specifieke inhoud van de e-mails hoeft daarom niet afzonderlijk te worden onderzocht om de gerichtheid vast te stellen. Ook acht de rechtbank de norm voldoende nauwkeurig, duidelijk en ondubbelzinnig en verwerpt zij het beroep op het lex-certa-beginsel.

RCC 7 juli 2026, RB 4107; 2026/00312 (klager tegen Bald&). In deze zaak staat de vraag centraal of Bald& de Bald& Day Cream mocht aanprijzen met claims als “Beschermd – tegen UV-A” en “UV protection” en met de letters “UVA” in een cirkel. De uitingen stonden op de website van Bald& en in een gesponsord Google-zoekresultaat. Volgens klager wekten deze claims ten onrechte de indruk dat het product bescherming bood tegen UV-straling, terwijl het daarvoor gebruikte ingrediënt (rode algenextract) geen toegelaten UV-filter is.

Hof Amsterdam 19 november 2024, RB 4099; ECLI:NL:GHAMS:2024:3200 (Digital Revolution tegen HP). Digital Revolution, handelend onder 123inkt, en HP procederen over HP’s gebruik van Dynamic Security in printers en over de commerciële tegenmaatregelen van 123inkt. Met Dynamic Security kunnen firmware-updates ertoe leiden dat niet-HP-cartridges niet langer functioneren. Digital Revolution stelt onder meer dat HP daarmee misbruik maakt van een machtspositie en dat verschillende uitingen van HP oneerlijke handelspraktijken of misleidende reclame opleveren. Het hof verwerpt het mededingingsrechtelijke betoog omdat Digital Revolution de relevante markt en de gestelde machtspositie onvoldoende feitelijk onderbouwt. Het hof acht aannemelijk dat sprake is van een systeemmarkt voor printers en cartridges en acht Dynamic Security bovendien een gerechtvaardigde methode die onder meer kan bijdragen aan het weren van counterfeit-cartridges. Dat daardoor ook rechtmatig op de markt gebrachte huismerkcartridges van 123inkt kunnen worden geweerd, maakt het gebruik ervan niet onrechtmatig. Ook het merendeel van HP’s uitingen over Dynamic Security, security chips en mogelijke kwaliteits- en veiligheidsrisico’s acht het hof toelaatbaar. Anders ligt dat bij de claim “HP cartridges deliver the best quality, security and reliability”. Volgens het hof betreft dit een stellige superioriteitsclaim over concrete en in beginsel objectief meetbare eigenschappen, die de gemiddelde consument niet slechts als gebruikelijke reclame-overdrijving zal opvatten. HP onderbouwt niet dat haar cartridges daadwerkelijk de beste zijn op het gebied van kwaliteit en betrouwbaarheid. De mededeling is daarom op grond van art. 6:194a jo. 6:193c BW onrechtmatig jegens Digital Revolution. HP moet op haar Nederlandse website rectificeren en is aansprakelijk voor de door deze mededeling veroorzaakte schade, nader op te maken bij staat.

Parket bij de Hoge Raad 19 december 2025, RB 4101; ECLI:NL:PHR:2025:1396 (Rockwool tegen Kingspan). Rockwool en Kingspan, producenten van isolatiemateriaal, procederen over reclame-uitingen over de brandprestaties van isolatiematerialen en de brandveiligheid van hoogbouwgevels. In cassatie staat in de eerste plaats een presentatie van Kingspan tijdens NEN Studiedagen centraal, waarin wordt meegedeeld dat gevelsystemen met Euroklasse A1- en A2-materialen kunnen falen bij grootschalige brandtests, terwijl systemen met Euroklasse C- en B-materialen kunnen slagen. Het hof kwalificeert deze uitingen als vergelijkende reclame in de zin van art. 6:194a BW, maar acht de vergelijking geoorloofd. Volgens A-G Hartlief kan dat oordeel niet in stand blijven. Dat de aangehaalde tests volgens de geaccepteerde BS8414-methode, door onafhankelijke instituten en op correcte wijze zijn uitgevoerd, is op zichzelf onvoldoende om te concluderen dat sprake is van een objectieve vergelijking als bedoeld in art. 6:194a lid 2 onder c BW. Wanneer verschillen in onder meer gevelconstructie, spouwbarrières, ventilatieruimtes en andere testomstandigheden de uitslag kunnen beïnvloeden, kunnen de resultaten niet zonder meer objectief iets zeggen over de geschiktheid van de isolatiematerialen voor toepassing in hoogbouwgevels. Het hof heeft onvoldoende betekenis toegekend aan die verschillen. Bovendien had het hof moeten beoordelen of het niet vermelden van andere relevante testresultaten – waaronder een geslaagde test met A1/A2-materialen en het gestelde vaker falen van tests met C/B-materialen – essentiële informatie weglaat waardoor de vergelijkende reclame misleidend kan zijn. Verschillende cassatieklachten van Rockwool slagen daarom.

Hof Amsterdam 21 juli 2026, RB 4102; IT 5448; ECLI:NL:GHAMS:2026:1981 (EazeGames tegen Google). EazeGames exploiteert een online platform waarop onder meer Bingo, Solitaire en 21 worden aangeboden en adverteert daarvoor sinds 2017 via Google Ads. EazeGames beschikt niet over het door Google voor bepaalde kansspeladvertenties vereiste certificaat. Nadat Google in de loop der jaren 188 advertenties heeft geweigerd, schorst zij het Google Ads-account van EazeGames op 20 december 2024 permanent wegens overtreding van haar beleid tegen het omzeilen van systemen. EazeGames maakt herhaaldelijk bezwaar en legt het geschil vervolgens voor aan ADROIT, een gecertificeerd buitengerechtelijk geschillenbeslechtingsorgaan in de zin van de DSA. ADROIT beveelt in juni 2025 heractivering aan en acht de schorsing onder meer onvoldoende gemotiveerd en disproportioneel. Google volgt die aanbeveling niet. Het hof oordeelt dat Google contractueel weliswaar een ruime bevoegdheid en beoordelingsvrijheid heeft om Google Ads-accounts op te schorten, maar dat een permanente schorsing vanwege haar verstrekkende karakter proportioneel moet zijn en deugdelijk moet worden gemotiveerd. Daarnaast is art. 17 DSA op de schorsing van toepassing. Google moet daarom duidelijk, specifiek en zo nauwkeurig als redelijkerwijs mogelijk uiteenzetten waarom de maatregel is genomen, zodat EazeGames haar beschikbare verhaalmogelijkheden daadwerkelijk kan benutten. Aan die eisen voldoet de schorsingsmededeling niet: Google verwijst hoofdzakelijk naar het algemeen geformuleerde Omzeilingsbeleid zonder te concretiseren welke overtredingen EazeGames heeft begaan en waarom permanente schorsing in dit specifieke geval gerechtvaardigd is. Ook de nadere toelichting tijdens de procedure over onder meer mogelijke cloaking, een ander account en het grote aantal geweigerde advertenties acht het hof onvoldoende concreet. Het beroep van EazeGames op art. 16 DSA slaagt daarentegen niet, omdat dat artikel ziet op maatregelen naar aanleiding van een melding en niet op een maatregel die een dienstaanbieder, zoals hier, uit eigen beweging neemt.