Promotionele acties  

CvB 1 juni 2026, RB 4033; 2026/00236 (Donald Duck abbonnement). In deze zaak staat de vraag centraal of een reclame-uiting voor een abonnement op Donald Duck voldoende duidelijk maakt dat het geadverteerde maandbedrag slechts tijdelijk geldt. De voorzitter van de Reclame Code Commissie oordeelt dat dit niet het geval is. Omdat niet direct uit de e-mail blijkt dat het maandtarief van € 7,95 slechts gedurende zes maanden geldt en daarna stijgt naar € 12,78 per maand, is sprake van een misleidende omissie in de zin van artikel 8.3 onder c NRC en daarmee van oneerlijke reclame als bedoeld in artikel 7 NRC. De klacht heeft betrekking op een aan klager gerichte e-mail van 12 maart 2026. In de uiting wordt Donald Duck aangeprezen met de tekst: "Nu voor maar 7,95 per maand". Verder wordt gesproken van een tijdelijke lentekorting van 60% en wordt benadrukt dat het abonnement altijd opzegbaar is. De e-mail vermeldt echter niet dat het genoemde maandbedrag slechts gedurende de eerste zes maanden geldt. Pas nadat klager het abonnement had afgesloten en de bevestigingsmail ontving, bleek dat daarna een bedrag van € 12,78 per maand verschuldigd is. Volgens klager is de reclame daarom misleidend. Hij stelt dat nergens duidelijk wordt gemaakt dat sprake is van een tijdelijk actietarief en dat hij het abonnement niet onder dezelfde voorwaarden zou hebben afgesloten indien hij vooraf van de prijsstijging op de hoogte was geweest. De adverteerder voert aan dat de gemiddelde consument begrijpt dat een tijdelijke korting ook een tijdelijk tarief betekent. Bovendien zou tijdens het bestelproces expliciet worden vermeld dat het actietarief van € 7,95 gedurende de eerste zes maanden geldt en daarna een hoger bedrag verschuldigd is.

RCC 13 mei 2026, RB nummer; 2026/00225 (Klacht tegen Jumbo). In deze zaak over een televisiecommercial van Jumbo heeft de RCC een klacht afgewezen over een scène waarin een bekende Nederlander een sticker met het woord "Ja" op een grensbord van Nederland plakt, waardoor daarop "Jaderland" komt te staan. De Commissie oordeelt dat de commercial niet in strijd is met de Nederlandse Reclame Code In de commercial zegt een bekende Nederlander: "In Nederland zijn we heel goed in wat er allemaal niet kan. Misschien heten we daarom ook wel Nederland. Tijd voor wat meer ja." Tijdens deze tekst loopt hij naar een grensbord van Nederland en plakt hij een sticker met "Ja" over het eerste deel van het woord Nederland. Vervolgens is op het bord de tekst "Jaderland" te zien. Klager stelde dat in de reclame een grensbord wordt beplakt en dat dit volgens de wet strafbaar is. Het tonen van dergelijk gedrag in een reclame-uiting zou volgens klager ongepast zijn, omdat daarmee de indruk wordt gewekt dat dit normaal of acceptabel is. Jumbo voerde aan dat in de commercial geen officieel grensbord is gebruikt, maar een speciaal voor de opnames vervaardigd rekwisiet. Daarnaast waren volgens Jumbo verschillende voorzorgsmaatregelen getroffen om gevaarlijke of hinderlijke situaties voor weggebruikers en crewleden te voorkomen.

RCC 13 mei 2026, RB 4017; 2026/00166 (KPN). In deze zaak over een online aanbieding van KPN heeft de voorzitter van de Reclame Code Commissie geoordeeld dat een aftelklok op de website van KPN een misleidende indruk van urgentie wekte. De uiting is daarom in strijd met artikel 7 van de Nederlandse Reclame Code (NRC). De klacht richtte zich tegen een aanbieding voor een internetpakket op de website van KPN in het kader van de actie “Snelpakker!”. Bij de aanbieding stond de tekst “Je hebt nog:” in combinatie met een aftelklok. Volgens klager werd hiermee de indruk gewekt dat de actie zou aflopen zodra de timer op nul kwam. Nadat de klok was afgelopen, bleek de actie echter te zijn verlengd en begon de timer opnieuw af te tellen. Hierdoor zou ten onrechte tijdsdruk worden gecreëerd, waardoor consumenten sneller een aankoopbeslissing nemen dan zij anders zouden doen. KPN voerde aan dat de uiting voldeed aan de toepasselijke wet- en regelgeving en aan de Nederlandse Reclame Code. Daarnaast stelde KPN dat zij, zonder daartoe verplicht te zijn, had besloten de uiting aan te passen. Volgens KPN mocht die aanpassing niet worden opgevat als een erkenning dat de oorspronkelijke uiting in strijd was met de regels. De voorzitter stelt vast dat niet ter discussie staat dat de aftelklok na afloop opnieuw is gaan lopen.

RCC 26 augustus 2025, RB 3929; 2025/00184 (Klager tegen adverteerder). Op de Facebookpagina van adverteerder wordt op 9 maart 2025 een “spoed leegverkoop” aangekondigd met kortingen tot 70% op meubelen uit faillissementen, zogenaamd geldig “tot zaterdagmiddag 17:00 uur”. Volgens klager wordt al meer dan een jaar vrijwel wekelijks met dezelfde tekst geadverteerd, waarbij enkel de data worden aangepast. Dit is misleidend, omdat er telkens sprake lijkt van een tijdelijke actie terwijl de uitingen structureel worden herhaald. Adverteerder voert aan dat de aanbiedingen daadwerkelijk gelden voor de betreffende week, dat het gaat om faillissements- en fabrieksvoorraden en dat het assortiment voortdurend wisselt. Klanten kunnen bovendien profiteren van echte kortingen en unieke stukken die op=op zijn. De voorzitter oordeelt dat de reclame-uiting de indruk wekt dat de leegverkoop slechts een week duurt en consumenten snel moeten beslissen, terwijl de actie in werkelijkheid doorlopend wordt herhaald. Hierdoor wordt bij de gemiddelde consument ten onrechte een gevoel van urgentie opgeroepen. Dit levert misleiding op in de zin van artikel 8.2 onder d NRC (onjuiste informatie over prijsvoordeel) en daarmee een oneerlijke handelspraktijk onder artikel 7 NRC. De Commissie bevestigt de voorzittersbeslissing en beveelt adverteerder aan om niet langer op deze wijze reclame te maken.

RCC CvB 28 mei 2025, RB 3915, LSR 2305; 2024/00677 (Klager tegen adverteerder). Wakker Dier diende een klacht in tegen een abri-reclame van KFC waarin een “Family deal voor 4” wordt gepresenteerd als goedkoper alternatief voor boodschappen. De maaltijd bevat hamburgers, hot wings en friet. De klacht stelt dat de uiting in strijd is met artikel 5 en 6 van de Reclamecode voor Voedingsmiddelen (RVV), omdat de maaltijd ongezond zou zijn en aanzet tot overmatige consumptie. Het College stelt vast dat de uiting de combinatie van producten als maaltijd aanprijst, maar geen afzonderlijk voedingsmiddel. Artikel 5 RVV is alleen van toepassing wanneer een voedingsmiddel als onderdeel van een maaltijd wordt aangeprezen. Het artikel is dus niet van toepassing op een reclame-uiting die een volledige maaltijd als geheel promoot. Ook artikel 6 RVV is niet van toepassing, nu er geen sprake is van expliciete aanmoediging tot overmatige consumptie en de getoonde hoeveelheden zijn afgestemd op vier personen. Het College bevestigt de eerdere afwijzing van de klacht. De reclame-uiting is niet in strijd met artikel 5 of 6 van de RVV. De klacht wordt definitief afgewezen.

RCC 4 februari 2025, RB 3886; 2024/00587 (Klager tegen New York Pizza). In deze zaak draaide het om een flyer van New York Pizza, die in de stijl van een vliegticket was vormgegeven en reclame maakte voor een kansspel met als hoofdprijs een 5-daagse citytrip naar New York. De flyer bevatte een kraskaart, waarbij consumenten drie pizzapunten moesten openkrassen om vervolgens gratis mee te spelen voor de prijs. Klager stelde dat de uiting misleidend was, omdat de tekst “Maak kans op een reis naar New York” en “Kras jij 3x [pizzapunt]? Speel gratis mee!” de indruk wekte dat de prijs direct werd gewonnen na het krassen van drie pizzapunten. Op de achterzijde van de flyer werd echter in een stappenplan uitgelegd dat deelnemers na het krassen een wincode moesten invoeren op de website van New York Pizza om daadwerkelijk kans te maken op de prijs. Klager vermoedde dat het krassen zelf geen enkele invloed had op de winkansen, aangezien op alle verspreide flyers drie pizzapunten verschenen.

HvJEU 26 september 2024, RB 3858; C-330/23 (Aldi Süd). Het Europese Hof van Justitie heeft zich uitgesproken over een Duitse zaak met betrekking tot een kortingsactie van supermarkt Aldi Süd (hierna: Aldi). Eiseres in die zaak is een Duitse consumentenorganisatie. Zij stelt dat Aldi haar kortingsactie op onrechtmatige wijze adverteert, namelijk door prijskortingen te berekenen op basis van de prijzen die direct vóór de actie werden gevraagd. Uit de kleine lettertjes van de advertentie blijkt vervolgens dat de laagste prijzen die Aldi in de afgelopen 30 dagen heeft aangeboden, (vrijwel) gelijk zijn aan de huidige kortingsprijzen. De Duitse rechter wendt zich tot het Europese Hof met de vraag of dit is toegestaan. Daarop antwoordt het Hof ontkennend: aanbieders moeten hun kortingen baseren op de laagste prijs die zij in de afgelopen 30 dagen hebben aangeboden. Dit om te voorkomen dat consumenten kunnen worden misleid door ¨false price reductions¨.

RCC 7 augustus 2024, IEF 22220, RB 3851; 2024/00234 (Specsavers tegen Eye Wish). In deze zaak die voor de Reclame Code Commissie kwam heeft Specsavers geklaagd over een advertentie van Eye Wish Opticiens. Het gaat hierbij om uitingen waarin Eye Wish adverteert met de zin ‘2e bril cadeau’, en uitingen waar zij stapelkortingen aanbiedt. Een voorbeeld hiervan is dat Eye Wish een poster heeft met daarop ‘75% korting op je complete 3e bril, 50% korting op je complete 2e bril en 35% korting op je complete 1e bril’. De eerste categorie uitingen waar Specsavers bezwaar tegen maakt is volgens haar in strijd met de Nederlandse Reclame Code. De gemiddelde consument zal bij de uiting denken dat de 2e bril altijd gratis is, waarbij er geen beperkingen zijn aan uit welke typen en soorten brillen gekozen kan worden. Uit de actievoorwaarden, die alleen in de kleine lettertjes genoemd worden, blijkt echter wat anders. Over de stapelkorting vindt Specsavers ook een absolute claim waar te weinig nuancering in geboden wordt. Bij beide onderdelen wordt volgens Specsavers te weinig essentiële informatie gegeven die de consument nodig heeft.

RRC 12 september 2023, RB 3798; 2023/00409 (Klager tegen Fletcher). De klacht betreft een uiting van Fletcher waarop wordt aangeprezen dat Hotel-Restaurant Het Witte Huis in Soest te boeken is met een vanaf prijs van €37,53 per persoon. De consument mag daarom volgens klager verwachten dat de totale prijs voor een overnachting met twee personen vanaf €75,06 te boeken is. Tijdens het boeken komt er echter nog €3,- per persoon tax & handling fee bij. Deze kosten zijn niet opgenomen in de reclame-uiting. Klager stelt dat de €3,- opgenomen had moeten worden in de prijsaanbieding. Als de kosten variabel waren, had dit ook bij de prijs moeten worden vermeld. Tevens is niet duidelijk waar de tax & handling fee uit bestaan, omdat de gemeente Soest geen toeristenbelasting rekent. Fletcher geeft aan dat andere aanbieders de tax & handling fee niet of niet op deze manier op hun website benoemen. Fletcher geeft aan dat zij de prijzen aan zal passen op de kaart om duidelijkheid te scheppen voor gasten. Voor de toeristenbelasting in gemeente Soest geldt dat met de gemeente is overeengekomen een toeristenbijdrage te leveren. Dit is te vergelijken met toeristenbelasting.

De voorzitter oordeelt dat de kosten opgenomen hadden moeten worden in de aanbieding, omdat deze kosten voor het overgrote deel van de gasten gelden. Deze aanbieding is daarom in strijd met de Nederlandse Reclame Code. Ten aanzien van de toeristenbelasting geldt dat deze onder de noemer ‘tax fee’ mogen worden doorberekend aan de consument. Voor de consument maakt het niet uit of zo’n belasting bij het hotel of online moet worden voldaan. De adverteerder wordt aanbevolen om op niet meer op deze manier reclame te maken.

RCC 7 september 2023, RB 3797; 2023/00359 (Klager tegen Oogvereniging). In een reclame van de ooglijn wordt gezegd dat het lang duurt voordat je bij de huisarts terecht kan, nog langer voordat je wordt doorverwezen naar een oogarts bij serieuze klachten. De uiting is afkomstig van een patiëntenvereniging van mensen met oogziektes. Klager is een huisarts en vindt dat de uiting niet de waarheid vertelt. Assistentes bij de huisarts worden namelijk opgeleid om te herkennen wanneer bepaalde klachten spoed hebben en verwijzen huisartsen meteen door naar de oogarts bij spoedsituaties. Door de uiting van de oogvereniging wordt de relatie tussen patiënt en huisarts verstoord en wordt een onjuiste situatie geschetst van het patiëntentraject.