Zoals bekend is op 1 oktober 2009 het wettelijke spamverbod verruimd. Dit betekent dat het vanaf dat moment verboden zal zijn om charitatieve, commerciële of ideële berichtgeving ongevraagd via de elektronische weg naar bedrijven en dergelijke te versturen. Dezelfde regel gold reeds sinds 2004 voor particulieren, wat er wederom toe heeft geleid, dat het versturen van spamberichten aan consumenten met 85% is gedaald. Een goed moment om even te checken of de nieuwe, zakelijke regeling ook zo veel invloed heeft gehad op het hele spamproces. Volgens OPTA heeft zij sindsdien 39 waarschuwingen uitgesproken tegen inbreukmakers van het spamverbod. Deze zijn uitgedeeld nadat via www.spamklacht.nl meldingen zijn ontvangen. Boetes zijn nog niet uitgedeeld. Via www.spamklacht.nl werd er in totaal maar liefst 19135 keer geklaagd, waarvan 10184 keer te maken had met zakelijke relaties. Ter vergelijking: dit is drie maal zoveel als in de zelfde periode van het voorgaande jaar. Het lijkt her dus op dat de verruiming een stap in de goede richting is geweest.

(bron: OPTA)

Vzr. Rechtbank Amsterdam, KG ZA 10-56 P/MV, UPC Nederland B.V. tegen KPN B.V. (met dank aan Eveline Rethmeier, Howrey)

Reclamerecht. Executiegeschil (dwangsommen verbeurd) en reconventioneel verbod reclame-uitingen UPC m.b.t. het Standaardpakket Radio/TV. “”UPC krijgt thans voor de tweede keer een verbod opgelegd tot het verdoezelen van de verplichting tot het ook nemen van het Standaardpakket Radio/TV en het daaraan verbonden bedrag van EUR 16,80.”

6.4. Voorshands wordt geoordeeld dat de mededeling aan het eind van de commercials (zowel in beeld als van de voice-over) “al vanaf €4,- extra per maand*”misleidend is. Ook hier geldt immers dat het product digitale televisie alleen kan worden afgenomen in combinatie met het standaardpakket radio/tv van €16,80 en dat de werkelijke kosten derhalve €20,80 bedragen. De kleine lettertjes onderaan in beeld die hier melding van maken zijn nagenoeg onleesbaar en bijzonder kort in beeld. Dit neemt de misleiding dan ook niet weg. Ook het woord "extra" neemt de misleiding niet weg, omdat niet duidelijk wordt hoe hoog het bedrag is waar dit extra bovenop komt. Verder geldt dat de commercials zich met name richten op de Digitenne-klanten van KPN, een groep klanten die het bedrag van EUR 16,80 nog niet betalen en ook niet geacht kunnen worden hiervan op de hoogte te zijn.
 
6.5. UPC krijgt thans voor de tweede keer een verbod opgelegd i.v.m. het verdoezelen van de verplichting tot het ook nemen van het standaardpakket radio/tv en het daaraan verbonden bedrag van EUR 16,80. Hierin wordt aanleiding gezien het verbod, zoals ook is gevorderd, ruim ("op welke wijze en via welk medium dan ook") te formuleren.(…).

Lees het vonnis hier.

Gerechtshof Amsterdam, 23 maart 2010, zaaknr. 200.016.275/01, Tele2 Nederland B.V. tegen UPC Nederland B.V. (met dank aan Renée Schipper &  Susan Kaak, Ventoux)

Reclamerecht. Misleidende reclame-uitingen UPC. Verwijzing UPC naar  “Standaardpakket Radio/TV” is niet misleidend, consument begrijpt dat een zodanige verwijzing een verwijzing inhoudt naar analoge ontvangst voor radio en televisie. Maar:

4.29. Recapitulerend acht het hof de hiervoor besproken radiocommercial, buitenreclame, printadvertentie, enkele pagina's van de website van UPC en een van de tv-commercials van maart/april 2009 misleidend. De grieven 1 en 3 t/m 5 zijn in zoverre gegrond. Het hof zal UPC bevelen om in reclame-uitingen waarin de prijs van haar aanbieding een prominente rol speelt, in die prijs op te nemen het verschuldigde bedrag voor het vereiste standaardpakket voor radio en televisie, althans om dat bedrag aansluitend en (in relatie tot de vermelde prijs) voldoende opvallend te vermelden. Het hof ziet onvoldoende grond UPC te veroordelen tot enigerlei rectificatie in dit verband zoals door Tele2 gevorderd in haar petitum bij memorie van grieven onder 2.

Lees het arrest hier.

Op 17 december 2009 werd het nieuwe logo ‘Geen 16? Geen Druppel’ geïntroduceerd, dat het oude logo ‘Alcohol onder de 16, natuurlijk niet?’ zou gaan vervangen. Inmiddels is de overgangstermijn van drie maanden verstreken en is het voeren van dit logo verplicht, althans op nieuw ontworpen reclames voor zwakalcoholhoudende dranken. Dit geldt dus niet alleen voor commercials op TV en in de bioscoop, maar ook voor advertenties in printuitingen. Anders dan de vorige slogan hoopt men met de nieuwe meer in te spelen op een sociale norm i.p.v. een wettelijke. Het doel is om drinken bij jongeren onaantrekkelijk te maken doordat dit in de maatschappij als verwerpelijk beschouwd wordt. Deze gedachte is ook terug te zien in de bijbehorende website https://alcoholonderde16natuurlijkniet.nl/ waarin betrokkenen categorisch worden ingedeeld en elke doelgroep anders wordt gewezen op de problematiek. Aandacht door interesse, dus, dat wederom moet zorgen voor een algehele maatschappelijke bewustwording. Slechts met de vinger wijzen bleek immers niet te helpen nu Nederlandse jongeren koplopers zijn in Europa wat overmatige alcoholconsumptie betreft.

Gedetailleerdere regels voor de slogan kunt u vinden in Art. 31 Reclamecode voor Alcoholhoudende Dranken op de website van de Stichting Reclame Code.

Zowel in het weekblad Het Kompas als op de website kalkaanslag.nl beweert Fuel Save ten onrechte dat haar product de 'Alpine Water Descaler No. 1' onder meer in staat is om kalkaanslag te voorkomen wanneer haar product om de waterleiding wordt gemonteerd. Op verzoek van zowel de Reclame Code Commissie als het College van Beroep is Fuel Save er echter niet in geslaagd de toegeschreven werking van het apparaat aannemelijk te maken. Reden waarom beide reclame-uitingen misleidend zijn. Omdat aan Fuel Save in 2004 ook al was aanbevolen niet op een dergelijke manier reclame te maken, wordt deze uitspraak onder een breed mogelijk publiek verspreid.

Lees hier de hele uitspraak.

(bron: Reclame Code Commissie)

De Gezonde Scepsis, onderdeel van het Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik (IVM), heeft recentelijk gesteld dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) onvoldoende toezicht houdt op persberichten waarmee ongeoorloofde reclame over geneesmiddelen wordt verspreid.

Dit oordeel is gebaseerd op een onderzoek dat door Gezonde Scepsis in opdracht van het IGZ en het Ministerie van Volksgezondheid is uitgevoerd. Daaruit blijkt dat van de afgelopen drie jaar 19 van de 33 persberichten over gezondheid en geneesmiddelen, die door farmaceutische bedrijven gepubliceerd zijn, niet uitsluitend feitelijke informatie bevatten. Hierbij valt vooral te denken aan het gebruik van vage bewoordingen of subjectieve bijvoeglijke naamwoorden. Vaak worden in deze berichten ook citaten of onderzoeksresultaten van gerenommeerde personen of instanties genoemd, die bijdragen aan het adverterende effect. Doordat deze berichten daaropvolgend bijna letterlijk worden overgenomen door de media wordt de informatie publiekelijk toegankelijk. De instantie, die voor het originele persbericht verantwoordelijk is, wordt dan echter vaak buiten beschouwing gelaten. Gezonde Scepsis vordert onder andere preventieve toetsing door de Keuringsraad Openlijke Aanprijzing Geneesmiddelen (KOAG) van persberichten die direct of indirect over recept geneesmiddelen gaan.

Lees hier het heel rapport.

(bron: SOLV)

Vandaag heeft de Reclame Code Commissie (RCC) wederom een waarschuwing gepubliceerd. Dit keer gaat het om een aanbod van HUB Uitgevers voor een van hem afkomstig betaald blad NetOpus. Dit aanbod werd aan alle abonnees van het gratis tijdschrift TechNet Magazine gemaild, samen met de mededeling dat TechNet Magazine zou ophouden te bestaan. Echter laatste informatie is onjuist. Het behoeft daarom ook niet veel uitleg dat de RCC deze manier van reclamemaken in strijd acht met de regel dat reclame in overeenstemming dient te zijn met de wet, de waarheid, de goede smaak en het fatsoen.

Lees hier de hele uitspraak.

(bron: Reclame Code Commissie)

Gerechtshof Amsterdam, 2 maart 2010, zaaknr. 200.015.797/01, Proctor Media Projects B.V.  tegen Dullaert & Dumas Film & TV Producties B.V. (met dank aan Marcel de Zwaan, Bremer & De Zwaan).

Mediarecht. Scenario-opdracht. Hof stelt Proctor alsnog in het gelijk in geschil over schade na uitblijven vervolgopdracht.

Gerechtshof Amsterdam, 2 maart 2010, zaaknr. 200.015.797/01, Proctor Media Projects B.V.  tegen Dullaert & Dumas Film & TV Producties B.V. (met dank aan Marcel de Zwaan, Bremer & De Zwaan).

Mediarecht. Scenario-opdracht. Hof stelt Proctor alsnog in het gelijk in geschil over schade na uitblijven vervolgopdracht.

Proctor ontwikkelt in opdracht een scenario voor de kindertelevisieserie Spetter, geproduceerd door D&D voor het Dolfinarium Harderwijk. D&D deed een aan Proctor verleend right of first refusal (de mogelijkheid om af te zien van het schrijven van scenario’s voor vervolgseries) niet gestand, omdat het Dolfinarium niet tevreden zou zijn geweest met de kwaliteit van de scripts. De Rechtbank Amsterdam (7 mei 2008, niet gepubliceerd) wees de vorderingen van Proctor aanvankelijk af, bij gebreke van een causaal verband tussen de schade en de  niet gestand gedane optie.

Het Hof vat de verplichtingen van de producent jegens de scenarioschrijver ruimer op. Proctor had redelijkerwijs kunnen begrijpen dat slechts in beginsel de vervolgopdracht zou worden verstrekt en, dat, hoewel het Dolfinariu aanvaelijk wel tevreden was, de producent had de scenarioschrijver had moeten informeren over de bezwaren om de scenarist in de gelegenheid te stellen die bezwaren weg te nemen, en dat de producent had met de opdrachtgever de bezwaren nader had moeten onderzoeken. Causaal verband tussen de toerekenbare niet nakoming van deze verplichtingen en de door Proctor geleden schade wordt wel aanwezig geacht.

Lees het arrest hier.

Gezondheidsclaims zijn omstreden. Dat blijkt wederom uit de statistiek die EFSA, de European Food Safety Authority, onlangs heeft gepubliceerd. Het aantal bewezen claims is wederom gedaald naar dit keer negen van de 416 klachten. De afwijzingen zijn vooral gestoeld op de argumenten dat de claims onvoldoende bewezen of te weinig omlijnd zijn en ook dat het betrokken product ontoereikend getest is bij mensen.

De NPD, de Nederlandse Branchevereniging, vind een dergelijke handhaving te strikt en overweegt nadere stappen te ondernemen. Immers er zijn tientallen gezondheidsclaims afgewezen, waarvan de werking in gerenommeerde tijdschriften is gepubliceerd en door experts is bevestigd. Dit kan volgens EFSA desalniettemin onvoldoende zijn.

Tegen deze teleurstellende uitkomst, die in het nieuws uitgebreid bediscussieerd wordt, valt wel het een en ander positieve te vermelden. Zo wordt door de afwijzing verduidelijkt, waaraan claims wel moeten voldoen. Dit was voordien niet het geval. Daarnaast is nog niet per situatie duidelijk waarom een klacht in dat specifieke geval is gesneuveld. Het zou zomaar kunnen dat de belangrijke claims zich wel staande wisten te houden, terwijl in twijfelachtige uitspraken oplossingen voor in de toekomst zijn opgenomen. Er is een kans aanwezig dat het nieuwe, strenge standpunt nog gerelativeerd zou moeten worden. Toch voordat hierover meer duidelijkheid zal ontstaan reageren adverteerders op dit moment preventief op deze uitslag. Zo is Danone van plan hun gezondheidsclaim van Immunofortis van de website te verwijderen voordat EFSA het effect van de samenstelling heeft betwist.

(bron: Hoogenraad en Haak en EVMI)

Het bedrijf No Added Sugar Ltd werd aangesproken op hun catalogus voor de laatste wintercollectie. De Advertising Standards Authority (ASA) moest dit bedrijf op de vingers tikken nadat tegen hen een klacht was ingediend.  De catalogus vertoonde immers plaatjes van kinderkleding in het thema “vuilnis”. Het onderwerp was uitgewerkt door kinderen dicht bij gekleurde vuilniszakken te laten zitten en hun voorwerpen te laten vasthouden, welke normaliter worden beschouwd als dagelijks huisvuil.  Maar liefst zes klagers beweerden dat een dergelijke reclame onverantwoord zou zijn nu kinderen dergelijk gedrag gemakkelijk zouden kunnen kopiëren. Dat wederom zou gevaarlijk en schadelijk kunnen zijn.

De ASA concludeerde dat, ondanks dat de catalogus gericht was tot de ouders, deze reclame niet acceptabel zou zijn. Dit beargumenteerde zij door te verklaren dat de betreffende catalogus in het huis aanwezig zou zijn, waarin de kinderen wonen en zo voor hen makkelijk grijpbaar zou zijn. Door de opmaak zouden de betrokken kinderen ook een interesse kunnen hebben in de catalogus en dus het gedrag in de campagne mogelijkerwijs kopiëren. De catalogus werd daarom ook uit de handel gehaald. Verder is No Added Sugar Ltd weggekomen met een waarschuwing.

Lees hier de hele uitspraak.