RB
Gepubliceerd op dinsdag 17 november 2026
RB 4198
Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) ||
11 nov 2026,
Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 11 nov 2026,, RB 4198; 2026/00298 - CVB (klager tegen STËLZ), https://www.reclameboek.nl/artikelen/stelz-reclame-met-bekende-rapper-niet-specifiek-gericht-op-minderjarigen

STËLZ-reclame met bekende rapper niet specifiek gericht op minderjarigen

CvB 11 november 2026, RB 4198; 2026/00298 - CVB (klager tegen STËLZ). Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft geoordeeld dat reclame-uitingen voor STËLZ Hard Lemonade niet specifiek op minderjarigen zijn gericht in de zin van artikel 10 van de Reclamecode voor Alcoholhoudende Dranken (RvA). De zaak betreft twee abriposters, een YouTube-video en een productverpakking voor de alcoholhoudende drank STËLZ Hard Lemonade. Op de posters zijn bekende personen te zien bij een zwembad met een blikje STËLZ, de tekst ‘The new Hard Lemonade’ en een QR-code voor een winactie. In de YouTube-video zijn personen te zien die bij een zwembad en op een boot feestvieren, terwijl het nummer ‘Lemonade’ van een bekende rapper te horen is. Klager stelde dat de reclamecampagne door onder meer de inzet van de rapper, het gebruik van muziek, de kleurrijke vormgeving en de verwijzing naar limonade specifiek minderjarigen aansprak. De Reclame Code Commissie had in eerste aanleg geoordeeld dat de posters en de YouTube-video onvoldoende duidelijk maakten dat het om reclame voor een alcoholhoudende drank ging en daarom in strijd waren met artikel 3 lid 1 en lid 2 RvA. Daarnaast was de YouTube-video zonder het verplichte 18+-leeftijdsfilter gepubliceerd, in strijd met artikel 23 lid 3 onder c RvA. De Commissie wees echter de klachten over het specifiek richten van de reclame op minderjarigen en over de productverpakking af. Klager ging hiertegen in beroep en stelde onder meer dat de uitingen als samenhangende campagne moesten worden beoordeeld en dat de Commissie onvoldoende rekening had gehouden met de bescherming van minderjarigen.

Het College stelt voorop dat reclame-uitingen in beginsel afzonderlijk worden beoordeeld en niet als één campagne, tenzij zij zodanig met elkaar zijn versmolten dat een gezamenlijke beoordeling gerechtvaardigd is. Ook de RvA en de Richtlijn audiovisuele mediadiensten (AVMD-richtlijn) verplichten niet tot een campagnebrede beoordeling. Verder oordeelt het College dat bij de toepassing van artikel 3 lid 1 en lid 2 RvA moet worden uitgegaan van de perceptie van het algemene publiek en niet van de gemiddelde consument. Hoewel de klager op dit punt gelijk krijgt, leidt dit niet tot een ander oordeel over de verpakking. De duidelijke vermelding ‘4.5% ALC.’ op de voorkant maakt voor het publiek, inclusief minderjarigen, voldoende kenbaar dat het product alcohol bevat. Wat betreft artikel 10 RvA benadrukt het College dat deze bepaling reclame verbiedt die specifiek op minderjarigen is gericht. Het bereik van een artiest en de gerichtheid van een reclame-uiting kunnen daarbij niet zonder meer met elkaar worden vereenzelvigd. Dat een bekende rapper ook onder minderjarigen populair is, betekent niet dat reclame waarin hij figureert specifiek op die groep is gericht. Volgens het College is niet gesteld of gebleken dat de rapper een tieneridool is. Bovendien zijn de afgebeelde personen volwassen, hebben de uitingen een op volwassenen gerichte uitstraling en is deelname aan de winactie voorbehouden aan personen van 18 jaar en ouder. Ook de betrokkenheid van de rapper bij een overheidscampagne tegen vapen en het gebruik van zijn nummer ‘Lemonade’, dat door straattaal minderjarigen kan aanspreken, zijn onvoldoende om te oordelen dat de reclame specifiek tot minderjarigen is gericht. Het College bevestigt daarom de beslissing van de Reclame Code Commissie voor zover deze in beroep aan de orde is. De eerdere oordelen dat de posters en de YouTube-video in strijd zijn met artikel 3 lid 1 en lid 2 RvA en dat de video daarnaast in strijd is met artikel 23 lid 3 onder c RvA, blijven in stand.

7.14. De Commissie heeft geoordeeld dat deze uitingen niet specifiek tot minderjarigen zijn gericht. In dat kader acht de Commissie het onder meer van belang dat de op de abriposters afgebeelde personen onmiskenbaar volwassen zijn en ook volwassen poses vertonen. Het kleurgebruik is volgens de Commissie bedoeld om een zomerse sfeer te creëren en zal volgens haar niet specifiek minderjarigen aanspreken. Daarbij heeft de Commissie in aanmerking genomen dat aan de in de uitingen opgenomen winactie een leeftijdsgrens is verbonden, in die zin dat men hieraan uitsluitend kan deelnemen nadat is bevestigd dat de leeftijd van 18 jaar of ouder is bereikt, hetgeen erop duidt dat de uitingen zijn gericht tot personen van 18 jaar en ouder. In beroep is niet weersproken dat de hier genoemde aspecten meebrengen dat de abriposters en de YouTube-video specifiek tot een volwassen publiek zijn gericht.

7.15. De discussie in beroep heeft zich vervolgens toegespitst op de persoon van [rapper] en zijn nummer Lemonade dat in de YouTube-video is te horen. Het beroep komt in zoverre erop neer dat ondanks de hierboven genoemde elementen de uitingen door de persoon van [rapper] en diens nummer Lemonade alsnog specifiek tot minderjarigen zijn gericht. Appellant verwijst daarbij naar gegevens in een overzicht waaruit op basis van schattingen blijkt dat [rapper] een online bereik heeft van 3,4 miljoen personen, waaronder 340.000 volgers op TikTok. Appellant gaat vervolgens uit van een bereik van 310.000 mensen van 13 tot en met 17 jaar. Er zijn volgens appellant ongeveer 1 miljoen mensen in Nederland binnen die leeftijdscategorie. Dat betekent volgens appellant dat [rapper] potentieel bijna één op de drie minderjarigen van 13 tot en met 17 jaar bereikt.

7.16. Naar het oordeel van het College kunnen het bereik van een artiest en de gerichtheid van een uiting niet zonder meer met elkaar worden vereenzelvigd. STËLZ stelt terecht dat bereik ziet op wie de uiting kunnen zien, terwijl het criterium van artikel 10 RvA vereist dat de uiting zich specifiek tot minderjarigen richt. Anders dan appellant stelt, is voor deze zaak niet zonder meer bepalend of de reclame een niet-verwaarloosbaar deel van de minderjarigen bereikt en aansprekend is voor die groep. Overigens zijn de door appellant gemaakte berekeningen deels gebaseerd op aannames en gaat STËLZ uit van andere gegevens. Wat daarvan zij, om aan te nemen dat de uitingen waarin [rapper] is te zien en te horen alleen daardoor al specifiek tot minderjarigen zijn gericht, is meer nodig dan dat een aanzienlijke groep minderjarigen hem kent en in de reclame-uitingen herkent. Nu niet is gesteld of gebleken dat [rapper] een tieneridool is (vgl. de toelichting bij artikel 10 RvA eerste streepje), moet het in beginsel mogelijk worden geacht dat hij figureert in reclame voor alcoholhoudende drank zolang de reclame als zodanig niet specifiek tot minderjarigen is gericht.

7.17. Aan deze eis is voldaan. De onder 7.14 genoemde aspecten maken duidelijk dat de reclame tot volwassenen is gericht. Dat [rapper] is betrokken bij een voorlichtingscampagne tegen vapen en deze campagne volgens appellant specifiek op minderjarigen is gericht, is onvoldoende om te oordelen dat daarmee ook de in deze zaak te beoordelen uitingen specifiek tot minderjarigen zijn gericht. Het feit dat in de YouTube-video het nummer Lemonade is te horen, geeft geen aanleiding om ten aanzien van de YouTube-video over het voorgaande anders te oordelen. Het College acht dit onvoldoende om te oordelen dat de video als geheel zich specifiek richt tot minderjarigen. Dat dit nummer wegens het gebruik van straattaal ook (een deel van de) minderjarigen zal aanspreken, geeft geen aanleiding om over het voorgaande anders te oordelen. Dit weegt immers onvoldoende op tegen de elementen die tot het oordeel leiden dat de video niet specifiek tot minderjarigen is gericht. Overigens komt [rapper] in de YouTube-video slechts kort in beeld.