RB
Gepubliceerd op donderdag 19 november 2026
RB 4205
Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) ||
27 okt 2026,
Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 27 okt 2026,, RB 4205; 2026/00482 (Klager tegen verweerder), https://www.reclameboek.nl/artikelen/brief-over-voordeliger-internetabonnement-geen-reclame-in-de-zin-van-de-nrc

Brief over voordeliger internetabonnement geen reclame in de zin van de NRC

Vzr. RCC 27 oktober 2026, RB 4205; 2026/00482 (Klager tegen verweerder). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft een klacht over een brief met een abonnementsadvies als niet-ontvankelijk verklaard. In de brief wordt de klager geadviseerd om over te stappen van ‘Wifi Groot’ naar ‘Internet 1 Gbit/s’, waarmee volgens verweerder € 2,37 per maand kan worden bespaard. Klager stelt dat hij herhaaldelijk heeft aangegeven geen direct marketing te willen ontvangen en dat de brief bovendien misleidend is, omdat hij bij een overstap gratis toegang tot SkyShowtime en tien licenties voor Safe Online zou verliezen. Verweerder voert aan dat de brief geen reclame betreft, maar informatie die zij op grond van artikel 7.2ab van de Telecommunicatiewet verplicht is periodiek aan klanten te verstrekken.

De voorzitter oordeelt dat de brief geen reclame is in de zin van artikel 1 NRC. Het advies om over te stappen op een ander abonnement maakt in dit geval deel uit van de wettelijk verplichte informatievoorziening over mogelijk voordeligere tarieven. Hoewel de brief positief geformuleerde teksten bevat, zoals ‘Tijd voor het beste abonnement voor jou’, houden deze rechtstreeks verband met de informatie over het alternatieve tarief. De brief heeft daardoor als geheel een informatief karakter en bevat geen daarvan losstaande aanprijzing van producten of diensten. Omdat er geen sprake is van reclame in de zin van de NRC, komt de voorzitter niet toe aan een inhoudelijke beoordeling van de klachten over misleiding en ongewenste direct marketing. Klager wordt niet-ontvankelijk verklaard.

1. Kern van de klacht is dat de bestreden brief misleidende reclame bevat en niet aan klager toegestuurd had mogen worden. Gelet op het verweer, dat geen sprake is van reclame, dient allereerst te worden beoordeeld of de bestreden brief als reclame moet worden aangemerkt. Volgens artikel 1 van de NRC wordt onder reclame verstaan: iedere openbare en/of systematische directe dan wel indirecte aanprijzing van goederen, diensten en/of denkbeelden door een adverteerder of geheel of deels ten behoeve van deze, al dan niet met behulp van derden. Onder reclame wordt mede verstaan het vragen van diensten.

2. De bestreden brief heeft betrekking op het bestaande abonnement van klager en een mogelijk voordeliger alternatief daarvoor. Verweerder heeft toegelicht dat zij op grond van artikel 7.2ab Telecommunicatiewet verplicht is om klanten periodiek te informeren over de voordeligste tarieven voor de door hen afgenomen diensten. In dit kader wordt klager in de brief geïnformeerd over een ander abonnement, waarmee klager volgens verweerder € 2,37 per maand kan besparen. Daarbij wordt vermeld dat klager zelf kan kiezen of hij zijn abonnement wil aanpassen en dat hij dit na afloop van het contract kosteloos kan opzeggen. De voorzitter is van oordeel dat het advies om over te stappen op een ander abonnement in dit geval moet worden gezien als onderdeel van de informatie die verweerder op grond van de Telecommunicatiewet dient te verstrekken. Hoewel de brief positief geformuleerde teksten bevat, zoals “Tijd voor het beste abonnement voor jou” en “Dat is mooi meegenomen”, staan deze in rechtstreeks verband met de informatie over een mogelijk voordeliger tarief. De brief heeft daarmee in zijn geheel beschouwd een informatief karakter en bevat geen daarvan losstaande aanprijzing van producten of diensten. De brief kan daarom niet als reclame in de zin van artikel 1 NRC worden aangemerkt. Gelet hierop beslist de voorzitter als volgt.