8 okt 2026,
Commercial Veilig Thuis maakt voldoende onderscheid tussen dwingende controle en bezorgdheid van familieleden
Vzr. RCC 8 oktober 2026, RB 4424; 2026/00566 (Klager tegen Veilig Thuis). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft een klacht over de televisiecommercial ‘Waar ben je?’ van Veilig Thuis afgewezen. In de commercial wordt aandacht gevraagd voor signalen van dwingende controle en geweld binnen een partnerrelatie, in het kader van de campagne tegen femicide. Te zien is hoe een vrouw gedurende haar relatie met Max steeds meer controlerend gedrag ervaart. Zo pakt hij haar telefoon af, vraagt hij herhaaldelijk waar zij is en verhindert hij haar de woning te verlaten. Tegelijkertijd ontvangt de vrouw berichten van familieleden die zich zorgen over haar maken. Volgens de klager wordt onvoldoende duidelijk gemaakt van wie de berichten afkomstig zijn, waardoor bij de gemiddelde kijker de indruk zou kunnen ontstaan dat normale ouderlijke bezorgdheid over een minderjarig kind wordt voorgesteld als dwingende controle of geweld.
De voorzitter oordeelt dat uit de commercial voldoende duidelijk blijkt dat de vrouw en Max een partnerrelatie hebben en dat zijn controlerende gedragingen daarvan deel uitmaken. Bovendien wordt bij de binnenkomende berichten telkens de afzender vermeld, waardoor de berichten van Max duidelijk kunnen worden onderscheiden van die van haar vader, moeder en andere personen uit haar omgeving. De berichten van familieleden worden niet gepresenteerd als voorbeelden van dwingende controle, maar laten juist zien dat zij zich zorgen over de vrouw maken en contact met haar proberen te krijgen. Mede gelet op de afsluitende boodschap ‘Herken je signalen van controle of geweld? Check je gevoel’ acht de voorzitter de boodschap van de commercial duidelijk. De gemiddelde kijker zal niet menen dat ouderlijke bezorgdheid wordt gelijkgesteld aan dwingende controle of geweld. De voorzitter wijst de klacht direct af.
1. De voorzitter begrijpt de klacht aldus dat in de commercial onvoldoende duidelijk wordt gemaakt van wie de berichten met de vraag “Waar ben je?” afkomstig zijn. Hierdoor kan volgens klager bij de gemiddelde kijker de indruk ontstaan dat bezorgdheid van een ouder over een minderjarig kind wordt gepresenteerd als een vorm van dwingende controle of geweld.
2. De voorzitter volgt klager hierin niet. Uit de commercial blijkt duidelijk dat de vrouw en Max een partnerrelatie hebben. Aan het begin van de commercial ontmoeten zij elkaar in een café, waarna verschillende momenten uit hun relatie worden getoond. Ook is duidelijk welke berichten van Max afkomstig zijn en welke berichten door anderen worden gestuurd. De afzender wordt telkens in beeld vermeld. Zo ontvangt de vrouw berichten van “Papa”, “Wout” en “Mama”, waarin zij vragen waar zij is of hun bezorgdheid uiten. Deze berichten worden in de commercial niet als voorbeelden van dwingende controle gepresenteerd. Zij laten juist zien dat personen uit de omgeving van de vrouw contact met haar proberen te krijgen en zich om haar bekommeren. De controlerende gedragingen van Max worden daarvan duidelijk onderscheiden. Zo pakt hij de telefoon van de vrouw af, stuurt hij haar herhaaldelijk de vraag waar zij is en verhindert hij haar de woning te verlaten.
Mede gelet op het einde van de commercial en de afsluitende tekst “Herken je signalen van controle of geweld? Check je gevoel” is de boodschap van de commercial duidelijk. De gemiddelde kijker zal niet menen dat ouderlijke bezorgdheid hierin wordt gelijkgesteld aan dwingende controle of geweld.