Basic-Fit-reclame misleidend door ontbreken inschrijfkosten

RCC 6 juni 2026, RB 4062; 2026/00261 (Klager tegen Basic-Fit). Basic-Fit adverteert op haar website met de mededeling “Sport nu 2 weken gratis”, gevolgd door de toelichting dat de aanbieding geldt bij een nieuw jaarabonnement met een duur van “2 + 52 weken”. Een consument klaagt dat de gratis weken in werkelijkheid aan het einde van het abonnement worden toegevoegd en dat hij bij inschrijving inschrijfgeld en later abonnementskosten moest betalen. De voorzitter oordeelt dat de mededeling over de twee gratis weken op zichzelf niet misleidend is. Uit de direct zichtbare toelichting begrijpt de gemiddelde consument dat hij in totaal 54 weken kan sporten en slechts voor 52 weken abonnementskosten betaalt. De uiting vermeldt niet dat specifiek de eerste twee weken gratis zijn. Bovendien blijkt uit de stellingen van partijen dat pas na twee weken abonnementskosten in rekening worden gebracht. Dat de gratis weken bij de klager aan het einde van de looptijd zijn toegevoegd, maakt het aanbod daarom niet onjuist.

Basic-Fit had in de reclame-uiting wel moeten vermelden dat bij het afsluiten van het abonnement inschrijfgeld verschuldigd is. Deze kosten zijn een onlosmakelijk onderdeel van de prijs die de consument moet betalen om van de aanbieding gebruik te maken en vormen daarom essentiële informatie als bedoeld in artikel 8.3, aanhef en onder c, in verbinding met artikel 8.4, aanhef en onder c, NRC. Dat het inschrijfgeld later bij de prijsinformatie en tijdens het bestelproces wordt getoond, neemt de misleiding van de oorspronkelijke reclame-uiting niet weg. Door deze kosten niet in de uiting zelf te noemen, terwijl prominent met “gratis” wordt geadverteerd, kan de gemiddelde consument aannemen dat naast de genoemde abonnementskosten geen andere kosten verschuldigd zijn. Daardoor kan hij een besluit over een transactie nemen dat hij anders niet had genomen. De voorzitter acht de reclame-uiting daarom misleidend en oneerlijk in de zin van artikel 7 NRC en beveelt Basic-Fit aan niet meer op deze wijze reclame te maken. Voor het overige wordt de klacht afgewezen.

Het oordeel van de voorzitter

1. Kern van de klacht is dat in de bestreden uiting ten onrechte de indruk wordt gewekt dat de eerste twee weken aan het begin van het sportabonnement gratis zijn, terwijl in werkelijkheid de einddatum van het sportabonnement met twee weken wordt verlengd.

2. In de bestreden uiting staat in grote letters “Sport nu 2 weken Gratis*”. De asterisk achter deze tekst verwijst naar de tekst die direct daaronder staat: “Aanbieding geldig voor een nieuwe registratie voor een jaarabonnement (…) Duur van 2 + 52 weken.” Deze tekst is, zoals klager stelt, weliswaar in een kleiner lettertype, maar het betreft een voldoende opvallend en leesbaar lettertype dat in een oogopslag zichtbaar is bij de aanbieding. De gemiddelde consument zal daardoor begrijpen dat men bovenop het jaarabonnement van 52 weken nog 2 extra weken gratis krijgt, en zodoende twee weken kosteloos kan sporten. Vaststaat dat inderdaad sprake is van een gratis aanbod, doordat men 54 weken kan sporten en voor 52 weken betaald. Daaraan doet niet af dat deze 2 weken in het geval van klager aan het eind van het abonnement erbij komen, zoals blijkt uit de e-mailcorrespondentie aan klager, nu in de uiting niet wordt gesteld of gesuggereerd dat de ‘eerste’ 2 weken gratis zouden zijn. Uit hetgeen partijen stellen blijkt verder dat men pas na 2 weken begint te betalen voor het abonnement.

3. Dat neemt niet weg dat adverteerder in de bestreden reclame-uiting wel erop had dienen te attenderen dat men bij inschrijving ook inschrijfgeld verschuldigd is. Zonder die informatie zal de gemiddelde consument verrast worden door deze kosten. Dit betreft essentiële informatie in de zin van het bepaalde in artikel 8.3 aanhef en onder c van de NRC in verbinding met bepaalde in artikel 8.4 aanhef en onder c NRC. De inschrijfkosten zijn een onlosmakelijk onderdeel van de prijs die de consument dient te betalen indien hij of zij van de aanbieding gebruik wenst te maken. Dat men de inschrijfkosten wel ziet indien men op de link naar de prijsinformatie klikt of zich digitaal aanmeldt, neemt de misleiding niet weg. De gemiddelde consument kan door het niet noemen van deze kosten in de reclame-uiting zelf en nu wordt gesproken over een ‘gratis’ aanbod veronderstellen dat bij het accepteren van het aanbod geen verdere kosten verschuldigd zijn naast de genoemde abonnementskosten. Omdat de gemiddelde consument door het ontbreken van informatie over de inschrijfkosten ertoe gebracht kan worden een besluit over een transactie te nemen dat hij of zij anders niet had genomen, is de reclame-uiting misleidend en daardoor oneerlijk in de zin van artikel 7 NRC.